به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز



" وَ قَهَرَ جَمیعَ الخَلقِ بِقُدرَتِهِ وَ بُرهانِهِ "
 



خداوند متعال، قاهر و غالب است بر تمام آفرینش به قدرت و برهان خودش. قدرت و برهان نزدیک هم هستند؛ منتهی قدرت به معنای توانایی است؛ برهان به معنای دلیل توانایی و وجود خداست. خدا به وسیله ی قدرتش و به وسیله ی برهانش به جمیع خلق قاهر است.
" قاهِر" یعنی« غالب وپیروز» . یکی از اسمهایی که خدا در قرآن هم خیلی به کار برده« قَهّار» است.
"واحِد"، به معنای «یک» است. " اَحَد"، به معنای «تک» است. امّا آن جاهایی که خداوند متعال برای خودش «واحِد» می گوید، بیشتر جای ها « اَلوَاحِدُالقَهَّارُ»
می گوید؛ که واحد به معنای واحد منعزل (جدا و دور) از غیر نباشد، همانطور که گفتم " عَلا فی تَوَحُّدِهِ وَ دَنَا فی تَفَرُّدِهِ ".
مثلا این میز در این سالن واحد است، یعنی یک گوشه است، منعزل است ازسایرین جداست است. ولی وقتی می گوییم « اَلوَاحِدُالقَهَّارُ»، یعنی واحدی است که غالب و قاهر بر سایر موجودات است. یعنی سایر موجودات مغلوب و مقهور او هستند.
می فرماید " وَ قَهَرَ جَمیعَ الخَلقِ بِقُدرَتِهِ وَ بُرهانِهِ " ؛ خداوند پیروز است و قاهر است و غالب است بر همه ی خلق و آفرینش که این «جَمیعَ الخَلقِ»، یک «جَمیعَ» دارد و هم« اَلخَلقِ». « َال» اش،« اَل» کل است، استغراق است که به جایش کل می نشیند؛ یعنی« قَهَرَ کُل الخَلقِ» ، همه ی خلق که تکرار و تأکید است، هم
« جَمیعَ» دارد و هم« اَل استغراق» به معنای اینکه خداوند متعال قاهر و غالب است بر تمامی آفرینش،آن وقت چون «جَمیعَ الخَلقِ» می گوید، هم شامل موجودات فیزیکی می شود و هم موجودات متا فیزیکی؛ تمام موجودات را خدا غالب و قاهر است.
همه ی موجودات در ید قدرت خدا هستند. " وَ یَدُ اللهِ فَوقَ اَیدِیهِم " یعنی خداوند متعال، قدرتش و دستش _ که دست نماینده ی قدرت است_ قاهر و غالب بر تمامی موجودات است.
" بِقُدرَتِهِ وَ بُرهانِهِ ". چون خدا قدرت و برهانی دارد؛ برهان بر عظمت و قدرت؛ قدرت هم یعنی توانایی، توانایی خدا به گونه ایست که بر تمامی موجودات قاهر و غالب است.

« والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته »