به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز



بارِئُ الْمَسْمُوكاتِ وَ داحِی الْمَدْحُوّاتِ



" بارئ " يعني آفريننده ی آسمان ها. سمك به معناي سقف است و به معناي ماهي. اينجا به معناي سقف است. مَسمُوك يعني آن كه سقف پذيرفته.
" وَ داحِی الْمَدْحُوّاتِ " صاف كننده ی  صاف شده ها كه منظور زمين است.
دحو الأرض كه مي گويند؛ «دَحو» يعني زمين صاف شده، به طوري كه روي آن مي توانند اسكان پيدا كنند.
« بارِئُ المَسمُوكاتِ »؛ لغت برئ، مثلاً مي گوييم باري تعالي در اصل، برئ تعالي است كه همزه، تبديل به ياء مي شود.
« بارِئُ المَسمُوكاتِ » يعني خلق بدون سابقه. « برئ النّسم» نسم، يعني انسان، يعني موجودات زنده را بدون سابقه آفريده.
« مَسمُوكاتِ » يعني سقف زده شده. آسمانها در ديد انسان به صورت سقف هستند. لذا مي گوييم « بارِئُ المَسمُوكاتِ » يعني ايجاد كننده از نبود، چيزهايي را كه داراي سقف هستند.
« داحِی المَدحُوّاتِ » يعني اين هايي كه صاف هستند و مردم مي توانند روي آن راه بروند و اسكان پيدا كنند كه منظور زمين ها است.
داحی، دحو كننده. 25 ذي الحجّه، روز دحوالأرض است؛ يعني آب ها رفته كنار و اولين نقطه اي كه پيدا شده، زمينِ خانه ی خداست.
لذا مي گويند آنجا اولين نقطه است و در دحوالأرض، زمينِ خانه ی خدا پيدا شده كه آنجا حضرت آدم عَلَیهِ السَّلام بنابر يك دسته از اقوال و احاديث، و حضرت ابراهيم عَلَیهِ السَّلام و اسماعيل عَلَیهِ السَّلام بنا بر دسته دیگر از احاديث، اينجا خانه ی خدا را ساختند « داحِی المَدحُوّاتِ » يعني صاف كننده ی زمين هاي صاف.
اين خداست كه مي خواهد بگويد در تمامي اين قسمت هايي كه آفريده،  آفرينشش بدون سابقه است و تمام اين امكانات كه براي زندگي افراد بشر يا حيوانات در روي زمين ايجاد شده، آنِ خداست.

"والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته"