به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


وَلايَجِدُ أَحَدٌ كَيْفَ هُوَمِنْ سِرٍّ وَ عَلانِيَةٍ

"و نمي يابد كسي كه خدا چگونه است ، پنهانش و آشكارش.
" اين «وَلايَجِدُ أَحَدٌ....» يعني هم در بخش 25 فرمودند «لا يَلحَقُ اَحَدٌ وَصفَهُ مِن مُعايَنَةٍ». كل وصف را كلي فرمودند كه كسي از معاينه نمي تواند بفهمد.
اينجا مي فرمايند كه كسي نمي تواند بيابد كه خدا چگونه است در آشكار و پنهاني خودش.
خداوند متعال چون از سنخ موجودات نيست پس كيفيت ندارد. متاع ندارد ، عرض ندارد ، مكان ندارد، زمان ندارد، حد ندارد.
هر چه كه موجودات ديگر و مخلوقات دارند خدا شبیه آن نیست. يكي از آن چيزهايي كه خيلي در چشم ماست كيفيت موجودات است.
چون شكل، رنگ و خيلي از مقولاتي كه ما در موجودات مي بينيم از مقوله ی كيفيت هستند. كسي نمي يابد كه خداوند چگونه است.
هم در سرّش هم در نهانش. يعني ممكن است يك موجودي را ظاهرش را و كيفيتش را درك بكنيم ولي در باطن كيفيتش را درك نكنيم.
باطنش یک كيفيت داشته باشد و ظاهرش يك كيف ديگري باشد. اما خداوند متعال نه سرّش و نه نهانش و نه آشكارش، نه علانيه اش و نه سرّش داراي كيفيت نيست. در روايات ديگر و فرمايشات ديگر ائمه عَلَیهِمَ السّلام مخصوصا نهج البلاغه ی حضرت أميرالمؤمنين علی عَلَیهِ السّلام دارد كه "هُوَ کَیَّفَ الكَيفَ وَلا كَيفَ لَهُ وَ هُوَ اَيَّن الاَينِ فَلا اَينَ لَهُ". او كيفيت را آفريده پس خودش كيفيت ندارد. چون كيفيت آفريده اوست.
واو «اَين» يعني مكان را، مكان خواهي را و مكان داشتن را، مكاني بودن را آفريده پس او ديگر خودش داراي مكان نيست و لذا اينجا هم مي فرمايد كه هرگز كسي نمي تواند بفهمد كه او چگونه است، از سرّ وعلانيه.
از پنهان و از آشكار، چون او داراي كيفيت نيست و كلّا از سنخ موجودات مخلوق خودش نيست.

"والسّلام عليكم و رحمة الله وبركاته"

 

منابع:

این مطلب درس گفتاری در شرح از خطابه ی غدیر است لذا سعی شده است که قالب گفتاری آن تاحد ممکن حفظ شود.