به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


اشعار مرحوم ژوليده ي نيشابوري بخش دهم


مَوَرزيد رَشکي به حقِّ حبيب .............. که شيطان بود در مسير فريب
که در گوش آدم سخن ها بخواند .............. که او را زِ گلزار جنّت براند
که ورزيدن رشک طغيان کند .............. که پا را به کردار لغزان کند
که مانند آدم به امر حبيب .............. سقوط از فرازت بود بر نشيب
شمايان شمائيد و اين آشناست .............. که خصم خدا در ميان شماست
بگويم به هرکس که باشد عزيز .............. کند با علي بي سعادت ستيز
نخواهد علي را کسی سرپرست .............. که اين کار نايد ز هر بت پرست
علي سرپرست است و غمخوار و يار .............. به پرهيزکار و به هر رستگار
هرآن کس که بي نقص و آلايش است .............. به زير لوايش در آسايش است
به حقّ خداي جهان آفرين .............. که وَالعصر قرآن به خلق زمين
که پيدا به ما اين عبارت بود .............. بشر بي علي در خسارت بود
به جز صالحانِ ولايت مرام .............. نخوانند او را پس از من امام
همه در زيانند، غير از علي .............. به بي راهه رانند غير از علي
گواهم بود ذات ناديده ام .............. که پيغام او را رسانيده ام
که کار رسولان به پوشيدن است .............. پيام خدا را رسانيدن است
به تقوا بکوشيد در بندگي .............. که بر تو ببخشد برازندگي