به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


صفات امير المؤمنين عليه السلام


يكي از صفاتي که پيامبر صلی الله علیه و آله برای امیرالمؤمنین علیه السلام می فرمایند؛ قدرت ایشان است.
در خطابه ی غدیر به طور صریح به صفت قدرت در امیرالمؤمنین علیه السلام، کم اشاره شده؛ ولی در طول خطابه از قدرت سخن می فرمایند.
به طور مثال امیرالمؤمنین علیه السلام را امام متّقین معرفی می فرمایند. تقوا قدرت پرهیزگاری است و قدرت پرهیزگاری، قدرت خاصی است.
وَ كُلَّ شَی‏ءٍ أَحْصَیْناهُ فی إِمامٍ مُبینٍ یس (36) :‏12
همه چیز نزد اوست، دو معنا دارد:
1) علمش نزد اوست. 2) قدرت و توانایی اش نزد اوست.
این ها مطالب بسیار ظریفی است که پیامبر  اکرم صلی الله علیه و آله در خطابه ی غدیر برجسته نکرده اند؛ برای این که همه ی مردم این را نمی فهمیدند.
مردم علم را می فهمند؛ اما قدرت را خیلی نمی فهمند.
به طور مثال اگر می فرمودند: علی علیه السلام می تواند آفتاب را جابه جا کند، ماه را جابه جا کند، ردّ الشمس کند، ریگ ها را به سخن در بیاورد، همه ی مردم نمی فهمیدند؛ لذا خیلی ظریف به قدرت الهی امیرالمؤمنین علیه السلام اشاره فرموده اند. «إمامٌ مِنَ اللّه» باید اخلاق، علم و قدرت الهی داشته باشد.
علم و قدرت یا اکتسابی اند یا وهبیِ الهی باید توجه داشت که علم و قدرت اکتسابی همیشه با هم مساوی و معادل هم نیستند؛ مثل علم تجارت، علم فیزیک.
لازمه ی علم، قدرت نیست؛ ولی لازمه ی قدرت، علم است. کسی که قدرت داشته باشد، حتماً علمش را هم دارد؛ اما کسی که علم داشته باشد، لازم نیست حتماً قدرت هم داشته باشد. ممکن است قدرت داشته باشد، ممکن است نداشته باشد.
اما در علم و قدرت وهبیِ الهی، علم با قدرت مساوی است. هر کسی علم دارد ، قدرتش را هم دارد.
خدا هم این چنین است؛ بیشتر از این که خدا را قادر و قدیر بگویند، عالم و علیم می گویند؛ چون اگر گفته شود عالم و علیم، قدرت هم در آن هست.
ولی قدرت را جداگانه مشخص کرده است. از کجا می گوییم علم وهبیِ الهی با قدرت مساوی است؟
﴿ قالَ الَّذی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أنَا آتیكَ بِهِ قَبلَ اَن یَرتَدَّ اِلَیکَ طَرفُک﴾ (1)
﴿و آن که مقداری از علم کتاب را داشت، به سلیمان گفت: من تخت بلقیس را از سبأدر کم تر از یک چشم بهم زدن  می آورم. ﴾
نمی فرماید: کسی که قدرت دارد، بلکه می فرماید: کسی که علمی از کتاب دارد. پس معلوم است علم و قدرت آوردن با هم موازی اند و مناسبت دارند.
اگر کسی بگوید من کامپیوتر بلدم، از نردبان هم بالا می روم، معنا ندارد. کامپیوتر بلد بودن یک مطلب است، بالا رفتن از نردبان، مطلب دیگری است؛ اما اگر بگوید من کامپیوتر بلدم،  اَسِمبِل هم می کنم؛ این درست است.
﴿ وَ یَقُولُ الَّذینَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهیداً بَیْنی‏ وَ بَیْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتاب﴾ (2)
امیرالمؤمنین علیه السلام علم الکتاب دارند؛ یعنی قدرت دارند؛ یعنی همان طور که همه ی علوم را دارند، تمام قدرت ها را هم دارند.
می توانند تمام کره ها را جابه جا کنند. معلوم می شود؛ امامت، مقامی است که باید اخلاق و اصل علم و اصل قدرت را داشته باشد.

________________________________________
منابع:

(1) .نمل (27) :40.
(2) .رعد (13):  43.