به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

بخش ملحقات خطبه‌ی فدک/ یازدهم

ثُمَّ وَلَّتْ، فَاَتْبَعَها رافِعُ‏ بْنُ رِفاعَةَ الزُّرَقِىُّ فَقالَ لَها: یا سَیدَةَ النِّساءِ
حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ پشت کرده و از مسجد خارج شدند. پس رافع ابن رفاعه زرقی که از بزرگان انصار بود به دنبال ایشان حرکت کرده و عرض می‌کند: ای سرور زنان!
لَوْ كانَ أَبُوالْحَسَنِ تَكَلَّمَ فى هذَا الْأَمْرِ وَ ذَكَرَ لِلنّاسِ قَبْلَ اَنْ یجْرِىَ هذَا الْعَقْدُ، ما عَدَلْنا بِهِ أَحَدا
اگر ابوالحسن _عَلَیهِ‌السَّلَامُ_‌ در این باره صحبت کرده بود قبل از این عقد و گره‌ای که بسته شده بود _منظور بیعت است_ ما از ایشان به هیچ شخص دیگری عدول نمی‌کردیم
این صحبت نشان می‌دهد که مردم دو چیز را از صحبت‌های حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ فهمیده‌ و برداشته کرده‌اند: یکی بحث فدک و دیگر غصب خلافت امیرالمؤمنین عَلَیهِ‌السَّلَامُ.
فَقالَتْ لَهُ بِرِدَّتِها: اِلَیكَ عَنِّى!
حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ در پاسخ او با تندی می‌فرمایند: دور شو از من!
فَما جَعَلَ اللّهُ لِأَحَدٍ بَعْدَ غَدِیرِ خُمٍّ مِنْ حُجَّةٍ وَ لا عُذْرٍ
بعد از غدیر خم، خداوند متعال برای هیچ کس عذر و بهانه‌ای قرار نداده است
لذا از این‌جا استنباط می‌شود که این سخنرانی بیشتر تأثیر در موضوع غصب خلافت داشته است تا غصب فدک.

وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمین