به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

بخش ملحقات خطبه‌ی فدک/ سیزدهم

حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ بعد از این‌که در مورد خلیفه‌‌‌ی اول صحبت کردند، نسبت به انصار و مهاجران نیز ابراز ناراحتی کرده و می‌فرمایند:
وَيْحَهُمْ! اَنّى زَحْزَحُوها عَنْ رَواسِى الرِّسالَةِ وَ قَواعِدِ النُّبُوَّةِ وَمَهْبِطِ الرُّوحِ الْأَمِينِ بِالْوَحْىِ الْمُبِينِ وَ الطَّبِينَ بِأَمْرِ الدُّنْيا وَ الدِّينِ؟!
وای بر آن‌ها! از کجا به کجا، خلافت و امامت را جابجا کردند.
یک نکته‌ی بسیار مهم این است که با آن‌که حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ از فدک دفاع کرده‌اند، اما مخاطبین ایشان احساس کردند که ایشان اعتراض بزرگی دارند نیست به جا‌به‌جایی جانشینی پیغمبر اکرم عَلَیهِ‌السَّلَامُ که این جملات نیز همین را نشان می‌دهند.
"رَواسِى" جمع کلمه‌‌‌ی راسیه به معنای کوه‌های بلند می‌باشد. یعنی کوه‌های بلند نُبوّت را با چه چیزی عوض کردند؟ جای فرود آمدن آیات و قرارگاه پاکان و آگاهان به دنیا و دین را با چه چیزی عوض کردند؟ آگاهان به دنیا و دین در وَهله‌ی اول شخص پیغمبر اکرم صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ و بعد از ایشان امیرالمؤمنین عَلَیهِ‌السَّلَامُ و حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ و ائمه علیهم‌السلام هستند. در واقع حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ زمانی که زنان انصار و مهاجران به عیادت ایشان آمدند و حال‌شان را پرسیدند، ایشان در پاسخ، حمد خدای متعال کردند. در این‌جا نیز می‌فرمایند:
{أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ[1]}
یعنی آگاه باشید خانم‌ها! ای کسانی که برای دیدن من آمده‌اید، آگاه باشید که این، زیان‌کاری بسیار آشکار است. سپس فرمودند:
وَ مَا الَّذِى نَقَمُوا مِنْ أَبِى‏ الْحَسَنِ؟
چه چیزی را از ابوالحسن _عَلَیهِ‌السَّلَامُ_ نپذیرفتند؟ نقم یا نقمت، چیزی است که مردم نمی‌پسندند که در مقابل نعمت است. سپس خودشان بلافاصله جواب می‌دهند و می‌فرمایند:
نَقَمُوا وَ اللّهِ مِنْهُ نَكِيرَ سَيْفِهِ
به خدا قسم از او نپسندیده‌اند شمشیر ناشناخته‌اش را
"نَكِيرَ" به معنای ناشناخته است. یعنی وقتی نمی‌دانستند که شمشیر امیرالمؤمنین عَلَیهِ‌السَّلَامُ کجا به حق و برای برقراری عدالت فرود می‌آید لذا این موضوع را نپسندیدند.
وَ قِلَّةَ مُبالاتِهِ لِحَتْفِهِ
و برای‌شان اهمیّتی نداشت که ایشان که زمین بخورد و یا حتا کشته شود
 وَ شِدَّةَ وَطْأَتِهِ وَ نَكالَ وَقْعَتِهِ  وَ تَبَحُّرَهُ فى كِتابِ اللّهِ وَ تَنَمُّرَهُ فى ذاتِ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
و شدت و سختى حمله‏‌هايش را و عبرت آموزى يورش‌هايش را و ژرفايى دانش او در كتاب خدا را و خشم و تندى او را در راه خداوند عزّوجلّ را نپسندیدند

وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمین


[1] الزمر (39) آیه 15