به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

توضیحاتی پیرامون شخصیت حضرت زهرا سلام‌ الله‌ علیها و خطبه‌ی فدک


خطبه‌ی فدک که شاید به دقّت نباید گفت خطبه‌ی فدک! بلکه باید گفت: خطبة الزهرا سلام‌ الله‌ علیها؛ خطبه‌ی فدک توسط حضرت فاطمه زهرا سلام‌ الله‌ علیها که دختر پیغمبر خاتم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هستند و تنها اولاد مستقیم ایشان بوده‌اند، ایراد شده است. حضرت فاطمه سلام‌ الله‌ علیها که پدرشان محمّد مصطفی صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هستند و مادرشان حضرت خدیجه کبری سلام‌ الله‌ علیها است. ایشان بعد از این‌که پدرشان از دنیا رفت هنوز مراسم تدفین، تکفین و در قبر گذاری و دفن انجام نشده بود که حکومت غاصب تشکیل شد.
با تشکیل حکومت غاصب، چهار نوع حصر برای اهل‌بیت‌ علیهم‌السلام ایجاد شد
حصر اول، حصر سیاسی بود؛ اهل‌بیت علیهم‌السلام را در حصر گذاشتند و مقام جانشینی که از پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بود را از ایشان گرفتند و خودشان تصاحب کردند.
حصر دوم، حصر علمی ‌بود؛ حصر علمی‌ این بود که جلوی منبع معلومات و نشر علم دین که روایات بود را گرفتند.  خلیفه‌ی دوم بعد از به حکومت رسیدن ابوبکر آمد گفت: «تمام کسانی که از پیغمبر حدیث نوشته‌اند بیاورند، من کار دارم.» همه احادیث‌شان را آوردند و او در جلوی خودشان، همگی را آتش زد.  همچنین نقل حدیث پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله ممنوع کرد به این عنوان که در حدیث ممکن است، اختلاف باشد و برای این‌که اختلاف نشود کلاً حدیث ممنوع است و فقط به قرآن تمسک کنید و قرآن بخوانید! این کاری که الان سنّی‌ها و وهّابی‌ها انجام می‌دهند، ریشه‌اش را، خلیفه‌ی دوم گذاشت.
حصر سوم، حصر اقتصادی بود؛ به این معنا که دست و پای اهل‌بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام را از این‌که پول به آن‌ها برسد و امکانات مالی داشته باشند، بستند. برای حصر اقتصادی از سه طرق وارد شدند.


راه اول؛ تصرف ملک اختصاصی حضرت زهرا سلام‌ الله‌ علیها را یعنی باغ فدک؛ در سال ششم هجری پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بعد از فتح خیبر با یهودیان فدک مصالحه کردند در این‌که جنگ نکنند و آن‌ها هم بر دین خودشان باشند و در عوض نیمی از فدک را به پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله واگذار کنند. در این مواقع از نظر حکم دینی و طبق آیه‌ی شش و هفت سوره‌ی حشر ، این مال به پیغمبر اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله تعلق خواهد داشت و می‌شود مالِ شخصی اشان؛ بعد از نزول آیه، پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بر آن شد که طبق متن آیه‌ی وَ آتِ ذَا الْقُرْبى‏ حَقَّه‏ حقِّ را به ذی القربی بدهد لذا فدک را به حضرت زهرا سلام‌ الله‌ علیها بخشیدند و فدک شد ملکِ حضرت زهرا سلام‌ الله‌ علیها؛ حضرت زهرا سلام‌ الله‌ علیها چند نفر را به عنوان عامل خویش در آن‌جا قرار دادند و درآمدی که نصف فدک داشت را می‌گرفتند و اول به اندازه خرج ضروری خانواده خودشان بر می‌داشتند و باقی را خودشان بین فقرا تقسیم می‌کردند. البته می‌توانستند تقسیم نکنند ولی در واقع انفاق می‌کردند که حکومت آن را عصب نمود.
راه دوم؛ ارثیه‌ی پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله را همه مالک شدند که بعداً صحبت خواهیم نمود. ایشان بعد از آمدن به مدینه، امکانات مالی بسیار از جمله زمین، باغ، مغازه و باغ‌های متعددی داشتند که افراد خدمت‌شان تقدیم کرده‌ بودند.
راه سوم؛ روش دیگر برای حصر اقتصادی منع حقِّ ذی القربی از خمس در جنگ‌ها و یا خمس مال مردم بود آن را نیز برای خاندان عصمت و طهارت علیهم‌السلام ممنوع کردند که الان هم، ممنوع است.
حصر چهارم، حصر عاطفی بود؛ حصر عاطفی ضرب و شتم، قتل و لعن و دور کردن و ناراحت کردن اهل‌بیت پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بود. هجوم به خانه‌ی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در روز سوم،چهارم وفات پیغمبر شروع شد و تا به شهادت رساندن امام حسن عسکری علیه‌السلام ادامه داشت. لذا پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله فرمودند:
مَا مِنَّا إِلَّا مَسْمُومٌ أَوْ مَقْتُول‏ 
هیچ کدام از ما نیستیم مگر این‌که به ما سم دادند یا ما را کشتند.
خود این مسئله‌ی شهید و مسموم کردن، نشان از حصر عاطفی دارد. وقتی این چهار حصر را برای اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام ایجاد کردند، حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به مسجد پیغمبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بدون اطلاع قبلی همراه با زنان بنی‌هاشم و خدمت‌گزاران‌شان تشریف آوردند و به ایراد سخنرانی پرداختند و در این سخنرانی یک دوره اعتقادات، بسیاری از نکات اخلاقی و بعضی از احکام را فرمودند و فلسفه‌ی بیست‌وپنج حکم از احکام را هم بیان کردند که ما به غلط می‌گوییم: فلسفه احکام! بلکه باید بگوییم: اسرار احکام؛ و بعد هم داستان ارث را ادّعا کردند.

وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ