به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

وَ لا تَتَوَلَّوْا مُدْبِرِینَ، وَ اَطِیعُوهُ فِیما أَمَرَكُمْ بِهِ وَ انْتَهُوا عَمّا نَهاكُمْ عَنْهُ

وَ لا تَتَوَلَّوْا مُدْبِرِینَ
یعنی به اسلام و خدا پشت نکنید. یکی از معانی تولّی، برگشتن است. مُدْبِرِینَ نیز تأکید بر پشت نکردن به خداوند می‌باشد. مُدْبِرِینَ در این‌جا مفعولِ مطلق است. مفعولِ مطلق باید همجنس فعل باشد. پس جمله‌ی فوق به این صورت ترجمه می‌شود: پشت نکنید به خدا در حالی که رو برگرداندید و برگشتید و رفته‌اید.
وَ اَطِیعُوهُ فِیما أَمَرَكُمْ بِهِ
خداوند را در امری که به شما داده، اطاعت کنید.


وَ انْتَهُوا عَمّا نَهاكُمْ عَنْهُ
خودداری کنید از آن‌که خداوند شما را از آن نهی کرده است.
یعنی غیبت نکنید. دروغ نکنید. توهین نکنید. تهمت نزنید و ... و از آن‌ها خودداری کنید. من نمی‌دانم که در قرآن کریم تعداد امرهای خداوند بیشتر است و یا تعداد نهی‌های خداوند، ولی آدم فکر می‌کند که باید نهی‌ها بیشتر باشد. چون نهی‌ها باعث می‌شوند که انسان آماده شود تا امرهای خداوند را اجرا کند.
لذا امر به معروف بسیار واجب است ولی نهی از منکر ضروری‌تر است. چرا که وقتی منکرات انجام نشوند، زمینه برای امر به معروف‌ها آماده می‌شود. بزرگ‌ترین فرمان، ایمان است و بزرگ‌ترین نهی که خداوند کرده است، شرک است. ایمان بیاوریم و شرک نورزیم. و حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها نیز در این بیست‌وپنج حکمی که فرموده‌اند، اولینش ایمان است و آخرینش شرک است.


وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ