«وَ أمیرُالْمُؤْمِنینَ وَ الْإمامُ الْهادی مِنَ‌اللَّهِ»


«و فرمانروای ایمانیان و پیشوای هدایتگر از سوی خداست.»
علی علیه السلام غیرازاینکه خلیفه‌ی خدا هستند، فرمانروای اهل ایمان و حقّ باوران، در همه‌ی ابعاد ایمان نیز بوده و ملاک و الگو هستند.
علی علیه‌السّلام برای همه امیرالمؤمنین هستند، غیر از پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله. امیرالمؤمنین علیه السلام حتّی نسبت به ابراهیم خلیل، نسبت به موسی کلیم، نسبت به عیسی مسیح و تمام پیامبران علیهم السلام  امیرالمؤمنین هستند؛ چراکه امیرالمؤمنین ملاک اصلی است. ایشان بر همه‌ی ایمانیان غیر از پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله فرمانروایی دارند.
«وَ الإمامُ الهادی مِنَ اللهِ»: و او امام «الهادی» است که «مِنَ اللهِ» هدایت می‌کند؛ یعنی دستور هدایت او از طرف خداست. خدا به او حکم کرده که هدایت کن.
هدایت کردن احتیاج به ملاک‌هایی دارد که این ملاک ها از خود انسان، صد درصد قابل‌اطمینان نیست؛ ولی اگر «مِنَ اللهِ» هدایت کند، تمام ملاک‌های هدایتش قابل‌اطمینان است؛ چرا که از طرف خداست و خدا به او دستور داده است.
«وَ الإمامُ الهادی مِنَ اللهِ» یک لقبی است که به بزرگی هدایت عالم و هدایت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام، هم عمق دارد و هم گستره دارد.
جمله ی «وَ الإمامُ الْهادی مِنَ اللهِ» در لغت «الهادی» مستتر است؛ یعنی «اَلَّذی هُوَ الهُدی مِنَ اللهِ»: کسی که از طرف خدا هدایت‌شده؛ چرا که در جای دیگر می‌فرمایند: «وَ هُوَ التَّقِیُّ النَّقِیُّ الْهادِی الْمَهْدِیُّ» لذا وقتی مهدی هست می‌تواند هادی باشد. «اَلْهادی مِنَ اللهِ» یعنی «اَلهُدی بِاللهِ»: از طرف خدا هدایت‌شده است.
در قرآن کریم آیه‌ای هست دلیل بر عصمت ائمّه علیهم السّلام که می‌فرماید:
﴿ أَ فَمَنْ یهْدی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لا یَهِدِّی إِلاَّ أَنْ یُهْدی فَما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ﴾(1) : ﴿ پس آیا کسی که به‌سوی حق رهبری می‌کند، سزاوارتر است مورد پیروی قرار گیرد، یا کسی که راه نمی‌نماید مگر آن‌که [خود] هدایت شود؟ شمارا چه شده؟! چگونه داوری می‌کنید؟! ﴾
امیرالمؤمنین علیه‌السّلام «اَلهادی مِنَ اللهِ» بوده و مصداق آشکار همین آیه‌ی یادشده هستند.


والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) یونس (10): 35.