«مَعاشِر النّاسِ، إنِّی أدَعُها إمامَةً وَ وِراثَةً فی عَقِبِی إلَی یَوْمِ القِیامَةِ»


«هان مردمان! اینک جانشینی خود را به‌عنوان امامت و وراثت به امانت به جای می‌گذارم در نسل خود تا برپایی روز رستاخیز.»
در این جمله به دو نکته می توان اشاره کرد:
1 - امامت ائمّه‌ی اسلام علیهم السلام پس از پیامبر اسلام صلی‌الله علیه و آله تا قیامت ادامه داشته و بُرد مسؤلیت ایشان تا قیام قیامت است. در برخی روایات آمده است که امیرالمؤمنین و امام حسین علیهماالسلام پس از رجعت سال‌های بسیاری حکومت می‌کنند. همه‌ی آن حکومت‌ها تحت اشراف حکومت امام زمان عجّل الله فرجه الشریف است.
این حکومت امام زمان عجّل الله فرجه الشریف و امام دوازدهم است؛ منتها ائمّه علیهم السّلام رجعت می‌کنند به‌عنوان ادامه و کمک به حکومت ایشان.
پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله می‌فرمایند:
«فی عَقَبِی إلَی یَومِ القیامَةِ»: در نسل خود تا روز قیامت؛ یعنی امامت ائمّه‌ی علیهم السلام و درنتیجه اسلام و قرآن تا روز قیامت ادامه دارد.
در حدیث مشهور پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله که شیعه و سنّی نقل کرده‌اند، می‌فرمایند: «حَلالُ مُحَمَّدٍ حَلالٌ أبداً إلَی یَومِ القیامَةِ، وَ حَرامُهُ حَرامٌ أبداً إلَی یَومِ القیامَةِ»(1) .
این فرموده‌ی حضرت نشانگر این است که دین و امامت و نبوّت ایشان تا برپایی قیامت ادامه دارد.


والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه



منابع:

1) الکافی: ج 1، ص 58.