«وَ قالَ: فِیَّ نَزَلَتْ وَ فِیهِمْ وَ اللهُ نَزَلَتْ، وَ لَهُمْ عَمَّتْ وَ إیَّاهُمْ خَصَّتْ»


«و فرمود: این سوره درباره‌ی من نازل شده و به خدا سوگند شامل امامان است و به آنان اختصاص دارد.»
حضرت پس از قرائت سوره‌ی حمد فرمودند: «فِیَّ نَزَلَتْ»: این آیه درباره‌ی من نازل‌شده. «وَ لَهُمْ عَمَّتْ»: عمومات این آیه درباره‌ی ائمّه‌ی اطهار علیهم السّلام است.
«وَ إیَّاهُمْ خَصَّتْ»: خصوصیات آیه درباره‌ی اهل‌ بیت علیهم السّلام است. در حقیقت حضرت می فرمایند که: شأن نزول آیه من هستم، شأن نزول آیه ائمّه علیهم السّلام هستند، عمومیات آیه شامل ائمّه علیهم السّلام می‌شود و خصوصیات آیه شامل آن‌هاست. رکنِ اساسی فرمایش رسول خدا صلی‌الله علیه و آله این است که صراط مستقیم، صراط پیامبر اکرم و ائمّه‌ی اطهار علیهم السّلام است؛ چراکه این بزرگواران بندگان حقیقی خدا هستند که عبادتشان ‌همان صراط مستقیم است.
پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله تأکید بر این دارند که مضمون و مصداق و شأن نزول و تفسیر و تأویل آیات سوره‌ی حمد، شامل من و اوصیای من (أئِمَةُ الهُدی علیهم السّلام) است.


والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه