«﴿ وَ مَن یَنقَلِب عَلَی عَقِبَیهِ فَلَن یَّضُرَّاللهَ شَیئاً وَ سَیَجزِی اللهُ الشَّاکِرِینَ﴾(1) الصّابِرینَ»


«( و آن که به قهقرا برگردد، هرگزخدا را زیانی نخواهد رسانید و خداوند سپاس گزاران شکیبا را پاداش خواهد داد ).»
حضرت فرمودند: من هم مانند سایر پیامبران هستم، می‌آیم و می‌روم. آیا اگر من مُردم یا کُشته شدم، شما به گذشته‌ها برمی‌گردید؟ سپس با اشاره به قرآن کریم می‌فرمایند. ﴿ وَ مَن یَنقَلِب عَلَی عَقِبَیهِ ﴾: و کسانی که به گذشته‌ی‌شان‌ که گمراهی و جاهلیّت و کفر و ضلال بوده برگردند، ﴿ فَلَن یَّضُرَّاللهَ شَیئاً ﴾: هرگز به خدا ضرری نخواهد رسید.
﴿ وَ سَیَجزِی اللهُ الشَّاکِرِینَ الصّابِرینَ ﴾: و به‌زودی خداوند متعال کسانی را که سپاس‌گزار هستند و شکیبایی دارند، پاداش خواهد داد.
پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله به‌وسیله‌ی آیه‌ی قرآن، هم وعده می‌دهند و هم وعید. ﴿ فَلَن یَّضُرَّاللهَ شَیئاً ﴾ وعید است؛ چراکه ضرر برای خودشان است.
«﴿ وَسَیَجزِی اللهُ الشَّاکِرِینَ ) الصّابِرِینََ» وعده است، زیرا به‌زودی خداوند متعال به شاکران، سپاس گزاران و صابران درراه حقّ و پیروی از حقّ، پاداش بزرگی خواهد داد.


والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه



منابع:

1) آل‌عمران (3): 144.