« مَعاشِرَ النّاسِ، اَلا وَ اِنّى اَنَا النَّذیرُ وَ عَلِىٌّ الْبَشیرُ »


«هان مردمان! همانا من انذارگرم و علی مژده دهنده.»
انذار کننده کسی است که مردم را از جهنّم، شرک، بت‌پرستی، بی‌تقوایی و از راه انحراف می‌ترساند. پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله مردم را از کفر و شرک به‌سوی توحید هدایت می‌کنند. دعوت اولیّه این است که می‌فرمایند: «قُولُوا لا إِلَاهَ إِلَّا اللهُ تُفلِحُوا» : « بگویید خدایی جز الله نیست تا رستگار شوید » که نذیر است.
در «یوم الإِنذارِ» و «یَومَ الدّار» هم فرمودند: اگر به شما بگویم که از پشت این کوه یک عدّه‌ای و سوارانی هستند که می‌خواهند به شما حمله کنند، آیا باور می‌کنید؟ گفتند: بله ما از تو دروغی نشنیده‌ایم. فرمودند: حال که باور می‌کنید، من به شما می‌گویم:
«إِنِّی رَسُولُ اللهِ إِلَیکُم جَمِیعاً»(1) : «من فرستاده‌ی خدا به سوی همه‌ی شما هستم». «وَ عَلِیٌّ البَشیرُ» : علی بشارت دهنده است.
در حقیقت حضرت می خواهند بفرمایند که من شمارا از خطر جهنّم نجات دادم؛ امّا یک کسی باید دست شما را بگیرد و به‌سوی بهشت ببرد و آن علی است؛ یعنی انذار و تبشیر با من و علی تکمیل می‌شود. من نذیرم و علی بشیر است. من شمارا از جهنّم نجات می‌دهم و قبول ولایت علی علیه‌السّلام شمارا به بهشت می‌برد.



والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاتُه


منابع:

1) الإحتجاج (للطبرسی): ج1، 231.