به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

ابان بن سعید

ابان بن سعید در آغاز اسلام از دشمنان سرسخت مسلمین بود . نام کاملش ابان بن سعید بن امیه و از امویان بود. دو برادرش عاص و عبیده در جنگ بدر به دست امیرالمومنین علی علیه السلام کشته شده بودند .
پس از جنگ بدر ابان به قصد تجارت از مکه راهی شام شد. در راه شام، شبی در کلیسایی با راهبی نصرانی سر کرد. راهب از مشخصات پیامبر آخر الزمان برایش گفت و از خصوصیات  حضرت محمد صلی الله علیه و آله از او سوال کرد. همین سوالات باعث شد ابان به فکر فرو رود و قبول کند که پیامبر آخرالزمان همان کسی است که او با برادرانش در جنگ بدر مقابلش ایستاده بودند.
برای همین ابان پس از بازگشت به مکه پنهانی اسلام را پذیرفت. او قبل از فتح مکه و درفاصله دو واقعه صلح حدیبیه و خیبر اسلام را پذیرفت .
در زمانی که پیامبر صلی الله علیه و آله به رسالت برانگیخته شدند، در مکه فقط هفده نفر باسواد بودند که یکی از آنها ابان بود. به همین دلیل پس از این که اسلام آورد در گروه نویسندگان وحی وارد شد.
 ابان بن سعد در جنگ نیز از استعداد فراوانی برخوردار بود و پیامبر صلی الله علیه و آله که از این مساله آگاهی داشتند به او ماموریت دادند تا گروهی را که در نجد پرچم مخالفت بر افراشته بودند را سرکوب کند. ابان فرماندهی سریه نجد را بر عهده گرفت و برای دریافت زکات و جزیه از طرف پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله به بحرین فرستاده شد. ابان تا زمان رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم در بحرین ماند و پس از آن به مدینه بازگشت.
هنگامی که به مدینه بازگشت متوجه شد که به جای امیرالمومنین علیه السلام ابوبکر به خلافت رسیده است از بیعت با خلیفه ی اول سرباز زد و اعلام کرد که او را شایسته ی خلافت نمی داند.
 ابان در پاسخ ابوبکر که به او اصرار کرد به حوزه خود در بحرین  برگردد و به کار خود ادامه دهد، به دلیل این که ابوبکر را به رسمیت نمی‌شناخت گفت: «پس از پیامبر صلی الله علیه و آله هرگز از طرف کسی مقام فرمانداری را نمی‌پذیرم.»
ابان عقیده داشت بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله تنها یک نفر شایستگی زمامداری جامعه اسلامی را دارد و او علی علیه السلام است. پس تا مدت ها از بیعت با ابوبکر سرباز زد ولی بعد از آن که دید امیرالمومنین علیه السلام به ظاهر با خلیفه ی اول بیعت کرده‌اند، او نیز از امام خود تبعیت کرد، ولی هیچ گاه زمامداری خلفای سه گانه را نپذیرفت . (1)
او پیوسته در جنگ ها شرکت می کرد برای همین عده ای مرگ او را در جنگ یرموک ذکر کرده اند ولی برخی معتقد هستند که او در جنگ کشته نشده بلکه در قرن 27 هجری قمری در زمان خلافت خلیفه ی سوم به مرگ طبیعی درگذشته است.



(1)ابن حجر- جلد یک صفحه 14