به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


دشمنان و مبغضان اهل‌بيت علیهم‌السلام


از آن‌جا كه اهل بيت عليهم‌السلام عصاره‌ى خلقت‌اند و خداوند تعالى ساير مخلوقات را به بركت ايشان و در سايه‌ى وجودشان آفريده است، لذا به همان اندازه كه محبّت و ولايت آنان نزد پروردگار ارزش و اهميت دارد بغض و عداوت با اين والاترين مخلوقاتِ خداوند نيز نزد او گناهى نابخشودنى است و بى‌ ارزش كننده‌ى همه‌ى خوبي‌هاست.
مسلمين در مقابل اهل‌بيت عليهم‌السلام هميشه بر سر دو راهى قرار دارند: يا حُبّ و يا بغض، و راه سومى براي‌شان وجود ندارد. نداشتن محبت ايشان- در صورت شناخت آنان- جرم است و كسى نمى‌تواند در اين باره بى‌تفاوت باشد. پيداست همان‌طور كه محبّت اهل‌بيت عليهم‌السلام درجات دارد، بغض و عداوت با ايشان هم در دشمنان‌شان يك‌سان نيست و شدت و ضعف آن و نوع دشمنى‌هاي‌شان متفاوت است. پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله در خطابه‌ى غدير، هم محك و معيارهاى دشمنى با اهل‌بيت عليهم‌السلام را- به عنوان اتمام حجت- براى مردم مشخص كرده‌اند، و هم جزاى دشمنى و مخالفت با ايشان را بيان فرموده‌اند كه ذيلاً ذكر مى‌كنيم:
الف: انواع دشمنى با اهل‌بيت عليهم‌السلام:
1. انكار حق ايشان و قبول نكردن ولايت‌شان.
2. شك در باره‌ى ايشان و مقاماتى كه خدا به آنان عطا كرده است.
3. قبول نكردن ايشان به عنوان امام خود، و اقتدا نكردن به آنان.
4. رد كلام ايشان و موافق نبودن با آن و مخالفتِ اوامر ايشان.
5. بغض قلبى و عداوت ظاهرى با آنان.
6. خذلان و خوار كردن ايشان و امتناع از نصرت‌شان.
7. نداشتن محبّت ايشان.
8. حسد بردن به آنان.
ب: دشمنان اهل‌بيت عليهم‌السلام در پيش‌گاه الهى:
1. ملعون و مغضوب و شقى هستند.
2. سفهاء و گمراهان و برادران شياطين و تكذيب كنندگان‌اند.
3. خداوند ايشان را مذمت نموده و خوار مى‌نمايد، و آنان را دشمن مى‌دارد و نمى‌آمرزد و بخاطر تكذيب‌شان آنان را هلاك مى‌فرمايد.
ج: جزاى دشمنان اهل‌بيت عليهم‌السلام در روز قيامت:
1. اعمال آنان در دنيا و آخرت بى ارزش مى‌شود و سقوط مى‌كند.
2. در شعله‌هاى آتش فرو مى‌روند و صداى شعله كشيدن آتش جهنم را مى‌شنوند و زبانه‌هاى آن را مى‌بينند.
3. عذاب ايشان تخفيف نمى‌يابد.
4. عذاب شديدِ دائمى خواهند داشت و در آتش جهنم جاودانه خواهند بود.