به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


دشمنان و مبغضان اهل بيت علیهم السلام

از آنجا كه اهل بيت عليهم السلام عصاره ى خلقت اند و خداوند تعالى ساير مخلوقات را به بركت ايشان و در سايه ى وجودشان آفريده است، لذا به همان اندازه كه محبت و ولايت آنان نزد پروردگار ارزش و اهميت دارد بغض و عداوت با اين والاترين مخلوقاتِ خداوند نيز نزد او گناهى نابخشودنى است و بى ارزش كننده ى همه ى خوبيهاست.
مسلمين در مقابل اهل بيت عليهم السلام هميشه بر سر دو راهى قرار دارند: يا حب و يا بغض، و راه سومى برايشان وجود ندارد. نداشتن محبت ايشان- در صورت شناخت آنان- جرم است و كسى نمى تواند در اين باره بى تفاوت باشد.
پيداست همانطور كه محبت اهل بيت عليهم السلام درجات دارد، بغض و عداوت با ايشان هم در دشمنانشان يكسان نيست و شدت و ضعف آن و نوع دشمنى هايشان متفاوت است.
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله در خطبه ى غدير، هم محك و معيارهاى دشمنى با اهل بيت عليهم السلام را- به عنوان اتمام حجت- براى مردم مشخص كرده اند، و هم جزاى دشمنى و مخالفت با ايشان را بيان فرموده اند كه ذيلاً ذكر مى كنيم:
الف: انواع دشمنى با اهل بيت عليهم السلام:
1. انكار حق ايشان و قبول نكردن ولايتشان.
2. شك در باره ى ايشان و مقاماتى كه خدا به آنان عطا كرده است.
3. قبول نكردن ايشان به عنوان امام خود، و اقتدا نكردن به آنان.
4. رد كلام ايشان و موافق نبودن با آن و مخالفتِ اوامر ايشان.
5. بغض قلبى و عداوت ظاهرى با آنان.
6. خذلان و خوار كردن ايشان و امتناع از نصرتشان.
7. نداشتن محبت ايشان.
8. حسد بردن به آنان.
ب: دشمنان اهل بيت عليهم السلام در پيشگاه الهى:
1. ملعون و مغضوب و شقى هستند.
2. سفهاء و گمراهان و برادران شياطين و تكذيب كنندگان اند.
3. خداوند ايشان را مذمت نموده و خوار مى نمايد، و آنان را دشمن مى دارد و نمى آمرزد و بخاطر تكذيبشان آنان را هلاك مى فرمايد.
ج: جزاى دشمنان اهل بيت عليهم السلام در روز قيامت:
1. اعمال آنان در دنيا و آخرت بى ارزش مى شود و سقوط مى كند.
2. در شعله هاى آتش فرو مى روند و صداى شعله كشيدن آتش جهنم را مى شنوند و زبانه هاى آن را مى بينند.
3. عذاب ايشان تخفيف نمى يابد.
4. عذاب شديدِ دائمى خواهند داشت و در آتش جهنم جاودانه خواهند بود.