به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز

 


تبریک و تهنیت پس از خطابه




پس از پايان خطابه، مردم از هر سو به سمت منبر مى‌آمدند و خود را به پيامبر و اميرالمؤمنين صلوات‌اللَّه‌عليهما‌وآلهما مى‌رساندند، و با ايشان به عنوان بيعت دست مى‌دادند، و هم به پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله و هم به اميرالمؤمنين عليه السلام تبريك و تهنيت مى‌گفتند، و پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله هم مى‌فرمود:
'الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي فَضَّلَنا عَلى جَميعِ الْعالَمينَ'. عبارت تاريخ چنين است: پس از اتمام خطبه، صداى مردم بلند شد كه: 'آرى، شنيديم و طبق فرمان خدا و رسول با قلب و جان و زبان و دست‌مان اطاعت مى‌كنيم'. بعد به سوى پيامبر و اميرالمؤمنين صلوات‌اللَّه‌عليهما‌وآلهما ازدحام كردند و براى بيعت  سبقت مى‌گرفتند و با ايشان دست مى‌دادند. اين ابراز احساسات و فريادهاى شعفى كه از جمعيت بر مى خاست، شكوه و ابهت بى‌مانندى به آن اجتماع بزرگ مى‌بخشيد.
نكته‌ى قابل توجهى كه در هيچ‌يك از پيروزى‌هاى پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله- چه در جنگ‌ها و چه ساير مناسبت‌ها و حتى فتح مكه- سراغ نداريم، اين است كه حضرت در روز غدير فرمودند: 'به من تبريك بگوئيد، به من تهنيت بگوئيد، زيرا خداوند مرا به نبوّت و اهل‌بيتم را به امامت اختصاص داده است'. و اين نشانه‌ى فتح بزرگ و در هم شكستن كامل سنگرهاى كفر و نفاق بود.
از سوى ديگر پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله به منادى خود دستور دادند تا بين مردم گردش كند و اين خلاصه‌ى غدير را تكرار كند:
'مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ، اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ'، تا به عنوان تابلويى از غدير در ذهن‌ها نقش ببند.