به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


تبریک و تهنیت پس از خطبه

پس از پايان خطبه، مردم از هر سو به سمت منبر مى آمدند و خود را به پيامبر و اميرالمؤمنين صلوات اللَّه عليهما و آلهما مى رساندند، و با ايشان به عنوان بيعت دست مى دادند، و هم به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و هم به اميرالمؤمنين عليه السلام تبريك و تهنيت مى گفتند، و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله هم مى فرمود:
'الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي فَضَّلَنا عَلى جَميعِ الْعالَمينَ'.
عبارت تاريخ چنين است: پس از اتمام خطبه، صداى مردم بلند شد كه: 'آرى، شنيديم و طبق فرمان خدا و رسول با قلب و جان و زبان و دستمان اطاعت مى كنيم'. بعد به سوى پيامبر و اميرالمؤمنين صلوات اللَّه عليهما وآلهما ازدحام كردند و براى بيعت سبقت مى گرفتند و با ايشان دست مى دادند.
اين ابراز احساسات و فريادهاى شعفى كه از جمعيت بر مى خاست، شكوه و ابهت بى مانندى به آن اجتماع بزرگ مى بخشيد.
نكته ى قابل توجهى كه در هيچيك از پيروزى هاى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله- چه در جنگ ها و چه ساير مناسبت ها و حتى فتح مكه- سراغ نداريم، اين است كه حضرت در روز غدير فرمودند: 'به من تبريك بگوئيد، به من تهنيت بگوئيد، زيرا خداوند مرا به نبوّت واهل بيتم را به امامت اختصاص داده است'.
و اين نشانه ى فتح بزرگ و در هم شكستن كامل سنگرهاى كفر و نفاق بود.
از سوى ديگر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به منادى خود دستور دادند تا بين مردم گردش كند و اين خلاصه ى غدير را تكرار كند:
'مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ، اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ'، تا به عنوان تابلويى از غدير در ذهنها نقش ببند.