به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز

 


پايان مراسم غدير


بدين ترتيب پس از سه روز، مراسم غدير پايان پذيرفت و آن روزها به عنوان 'ايام الولاية' در ذهن‌ها نقش بست، وگروه‌ها وقبائل عرب، هر يك با دنيايى از معارف اسلام، پس از وداع با پيامبرشان و معرفت كامل به جانشينِ او، راهىِ شهر و ديار خود شدند.
اهل مكه و يمن به سمت جنوب از راهى كه آمده بودند بازگشتند و قبايل مختلف در مسير راه به منطقه‌ى سكونت خود رفتند. پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله نيز عازم مدينه گرديدند در حالى كه كاروان بعثت را به سر منزل مقصود رسانده بودند.
خبر واقعه‌ى 'غدير' در شهرها منتشر شد و به سرعت شايع گرديد و به گوش همگان رسيد، و بدون شك توسط مسافران و ساربانان و بازرگانان تا اقصى نقاط عالم آن روز يعنى ايران و روم و چين پخش شد و غير مسلمانان هم از آن با اطلاع شدند.
در بُعد ديگر، پادشاهان ممالك كه با قدرت نوپاى اسلام مخالف بودند و چه بسا چشم طمع به ايام بعد از رحلت پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله دوخته بودند، با شنيدن خبر تعيين جانشينى چون اميرالمؤمنين عليه‌السلام نقشه‌هاى خود را نقش بر آب ديدند. بدين وسيله جامعه‌ى اسلامى بار ديگر قدرت خود را به نمايش گذاشت، و از حملات احتمالى بيگانه مصون ماند، و بدين گونه بود كه خداوند حجتش را بر مردم تمام كرد؛ چنان كه اميرالمؤمنين عليه‌السلام مى‌فرمايد:
'ما عَلِمْتُ اَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى اللَّه عليه و آله تَرَكَ يَوْمَ الْغَديرِ لِاَحَدٍ حُجَّةً وَ لا لِقائِلٍ مَقالاً':'....پيامبر صلى‌اللَّه‌عليه‌وآله در روز غدير براى احدى عذرى، و براى كسى سخنى باقى نگذاشت'.
از اينجاست كه عمق كلام خداوند تبارك و تعالى را مى‌توان دريافت كه مى‌فرمايد:
'لَو اجْتَمَعَ النَّاسُ كُلُّهُمْ عَلى وِلايَةِ عَلِىٍّ ما خَلَقْتُ النَّارَ': 'اگر همه‌ى مردم بر ولايت على متفق بودند آتش جهنم را خلق نمى‌كردم'.