به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


اجتماع مردم در غدير

نزديك ظهر روز دوشنبه، [ طبق رواياتى كه در بخش قبلى ذكر شد خروج حضرت از مدينه روز شنبه 25 ذيقعده و ورود حضرت به مكه سه شنبه پنجم ذى حجه بوده است. بنابر اين روز 18 ذى حجة مطابق با روز دوشنبه مى شود. طبق تقويم تطبيقى هزار و پانصد ساله هجرى قمرى و ميلادى "تحقيق: حكيم قريشى" روز هجدهم ذى حجه ى سال دهم هجرى مطابق دوشنبه 15 مارس سال 632 ميلادى است. ] همين كه به منطقه ى 'كُراع الغُمَيم' [ 'كُراع' بمعنى پايان مسيل و انتهاى مسير آب است. 'غُمَيم' نام اين منطقه بوده است. 'غدير' بمعناى گودالى است كه پس از عبور سيل، آب در آن باقى مى ماند.
'خمّ' نام اين آبگير بوده است. محل 'غديرخم' در وادى جحفه و به همين نام معروف است. ]- كه 'غدير خم' در آن واقع شده- رسيدند، حضرت مسير حركت خود را به طرف راست جاده و به سمت غدير تغيير دادند و فرمودند:
'اَيُّهَا النَّاسُ، أجيبُوا داعِيَ اللَّهِ، اَنَا رَسُولُ اللَّهِ'. 'اى مردم، دعوت كننده ى خدا را اجابت كنيد كه من پيام آور خدايم'.
اين كنايه از آن بود كه هنگام ابلاغ پيام مهمى فرا رسيده است. سپس فرمان دادند تا منادى ندا كند: 'همه ى مردم متوقف شوند و آنان كه پيش رفته اند بازگردند و آنان كه پشت سر هستند توقف كنند'، تا آهسته آهسته همه ى جمعيت در محل از پيش تعيين شده جمع گردند.
همچنين دستور دادند: كسى زير درختان كهنسالى كه در آنجا بود نرود و آن موضع خالى بماند. پس از اين دستور همه ى مَرْكبها متوقف شدند، و كسانى كه پيشتر رفته بودند بازگشتند و همه ى مردم در منطقه ى غدير پياده شدند و هر يك براى خود جايى پيدا كردند و كم كم آرام گرفتند.
اينك صحرا براى اولين بار شاهد تجمع عظيم بشرى بود. شدت گرما در اثر حرارت آفتاب و داغى زمين سوزنده، به حدّى ناراحت كننده بود كه مردم و حتى خود حضرت گوشه اى از لباس خود را به سر انداخته و گوشه اى از آن را زير پاى خود قرار داده بودند، و عده اى از شدت گرما عباى خود را به پايشان پيچيده بودند!