مقدمه
 

به نام مهدی آفرین


به یاد مهدی فاطمه سلام الله علیها


از دیرباز دیده‌ها چشم به راه اوست و دل‌ها برایش می‌تپد. کتاب‌های آسمانی او را معرفی کرده و هر نبشته بر او بشارت داده است. مردمان هماره در خوشی‌ها و تنگنا‌های زمان او را در جان‌ خویش یافته‌ و در ستم‌ها و بی‌عدالتی‌ها چشم امید به او دوخته‌اند. در نادانی‌ها دانش او را یاد کرده‌اند و در بی‌سامانی‌ها، سامان حکومت او را به حسرت نشسته‌اند. نامهربانی‌ها را با مهر او درهم ‌شکسته و در ناداری‌ها، عطای او را آرزو کرده‌اند.
تمامی ملّت‌ها، در واژگان گوناگون خود، از او سخن‌‌رانده‌اند. آخرین سفیر خلقت، از آغاز تا پایان رسالت، زمام‌داری‌اش را به ترسیم کشانیده‌اند، امّت خویش را با او آشنا کرده و در تفسیر و تأویل کتاب خدا، با صدها نکته از او یاد کرده‌اند.
هفتاد روز به پایان عمر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله باقی بود. ایشان در آخرین پیام عمومیِ خود، در برابر ‌صد و بیست هزار حاجی و زائر خانه‌ی خدا، باری دیگر گذشته‌ی خویش را تکرار کرده و به خلاصه کشیدند و تمامی آرمان‌های مردمان را در جمله‌هایی محکم و استوار، بیان فرمودند.
آخرین رسول الهی صلی الله علیه و آله در کنار برکه‌‌ی خم حدود سه ساعت هم‌دوش وصی‌اش، امیر ایمانیان علیه السلام، آیین جاودانه‌اش را بنیان نهادند و سنّت و روش پس از خویش را تا رستاخیز به دیدگان آویختند. در بخشی از این پیام آسمانی، پایه‌های حکومت جای‌نشین دوازدهم عجل الله تعالی فرجه را به دقّت بیان فرموده و هم‌چنین سی و دو ویژگی علمی،  اخلاقی، حکومتی و وظایف آن حضرت عجل الله تعالی فرجه را ارائه نمودند.
پیامبر رحمت صلی الله علیه و آله  پرده از آراستگی‌های فرزند ابوطالب علیه السلام و خاندان مطهرش صلوات الله علیه اجمعین برکشیده و آخرین ذخیره ی الهی «القائم المهدی» عجل الله تعالی فرجه را از نسل خویش دانسته و به مردمان اعلام فرمودند.