به نام خالق یاس
و به یاد بارانی که بر پژمردگی‌اش خواهد بارید، عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف

معرفی مختصر خطبه‌ی فدک

پیامبر اکرم صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ نیز برای هدایت مردمان پس از خویش به فرمان الهی در جای جایِ جاده‌ی تبلیغ و رسالت، پرده از کمالات و فضائل امیرالمؤمنین عَلَیهِ‌السَّلَامُ برداشته و دانش‌های الاهی خویش را به او سپرده است.
هم‌چنین در هر زمان و مکان، او و فرزندانش علیهم‌السلام را به عنوان اوصیای خود معرفی نموده و به دستور پروردگار، نام و وصف هر یک را به روشنی و بدون هیچ ابهامی بازگو فرموده‌اند. اما افسوس که سیر تاریخ همیشه نشان‌گر توطئه‌های مخالفان راه راستین است؛
اینان از همان ابتدا که هنوز مراسم غسل و تدفین پیامبر صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ انجام نشده بود با رأی خود، خلیفه را تعیین کردند. این حکومت در حالی شکل گرفت که از حج واپسین رسول خدا صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ و مراسم غدیر خُم بیش از هفتاد روز نگذشته بود.



آه و افسوس که تنها اندکی بعد، نه تنها بی‌وفایی کردند بلکه بر عزیزترین یادگاران نبی صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ تاختند و آشیان وحی را به آتش کشیدند، هدیه و نِحله‌ی پیامبر صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ را از حضرت زهرا عَلَیهِاالسَّلَامُ گرفته و به استدلال‌ها و حقِّ ایشان پشت کردند. مقام عصمت ایشان را نادیده گرفته و بیست‌وسه سال سفارش رسول خدا صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ را زیر پا گذاشتند!
تنها حدود ده روز پس از رحلت پیامبر اکرم صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ فدک را که هدیه ایشان به دخت گرامی‌شان بود، تصرف کردند. حضرت فاطمه عَلَیهِاالسَّلَامُ که هر چه تلاش کرد، جوابی نشنید؛ پارچه‌ای بَر سر بست، لباسی سرتاسری پوشید و با زنان و خدمه و خویشان خود به مسجد رفت در حالی که خلیفه‌ی وقت به همراه مهاجران و انصار در مسجد نشسته بودند، سپس در برابر ایشان پرده‌ای آویختند و حضرت در پشت پرده نشست و آهی که کشید که مجلس دگرگون شد و اولین بار از خطابه‌ی غدیر، توحید، قرآن، ولایت امیرالمؤمنین عَلَیهِ‌السَّلَامُ و حقِّ خویش در باره‌ی فدک دفاع نمود.