به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز

 

درس 29: شقی یا تقی در گرو لبیک به علی علیه السلام


در پایان بخش 5 به این عبارت بر می خوریم : "أَلاوَإِنَّهُ لايُبْغِضُ عَلِيّاً إِلاّشَقِي، وَلا يُوالي عَلِيّاً إِلاَّ تَقِي، وَلايُؤْمِنُ بِهِ إِلاّمُؤْمِنٌ مُخْلِصٌ"
یکی از عبارات تربیتی غیر مستقیم در خطابه ی غدیر، جمله فوق می باشد که پیامبر صلی الله علیه وآله می فرمایند: هر کس که بغض علی علیه السلام را دارد، شقی و هر کس که سرپرستی او را بپذیرد جزء افراد تقی می باشد. یعنی به طور غیر مستقیم به همه کسانی که پای منبر پیامبر صلی الله علیه وآله هستند می فرمایند: ای ابابکر و عمر و سایر منافقان که سال ده هجری در غدیر حضور داشتید،  اگر به علی علیه السلام کینه و بغض داشته باشید، شقی، و ای سلمان و اباذر که پای منبر من هستید، اگر موالات علی علیه السلام را دارید، تقی هستید. (تقی کسی است که تقوا در جانش ذخیره و جا گرفته ولی متقی شخصی است که تقوا دارد و گاهی هم ندارد.) در لسان عرب، صفت مشبهه، ولایت بر ثبوت دارد و تقی صفت مشبهه است ولی اسم فاعل ولایت بر حدوث دارد و متقی اسم فاعل است.
جالب این جا است که پیامبر صلی الله علیه وآله چه در بیان شقاوت و چه در باب تقی از صفت مشبهه استفاده کرده اند و این دو ویژگی را چه در وجود دوستان علی علیه السلام و چه در وجود دشمنان او تثبیت کرده است.

 

نتایج:


1. پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله به طور غیر مستقیم،  جایگاه دوستی و دشمنی با علی علیه السلام را بیان می فرمایند.
2. ما انسان های معمولی،  باید سعی کنیم در صورت ارتکاب گناه،  با آب گریه آنها را شستشو دهیم تا شقاوت در وجود مان تثبیت نشود. چرا که اگر به درجه شقاوت برسیم، قطعا مُبغض و دشمن علی علیه السلام خواهیم بود و همچنان در مورد تقوا، اگر گاهی تقوا داشته وگاهی نداشته باشیم، آن قدر خویشتن داری را تمرین کرده تا به درجه تقی رسیده (همیشه با تقوا) و به افتخار موالی علی علیه السلام نائل شویم.
خداوند متعال به ما توفیق دوری از شقاوت و وصال به درجه تقی را عنایت فرماید.