پاسخ - امام و پدر  
  مرد، زن، جوان، پیر، کودک، بزرگ، کوچک یا هر شخص دیگری که بتوانید تصورش کنید و در زمان زندگانی امام ­مهدی علیه­ السلام، حجه­ بن­ الحسن علیهما السلام به سَر برد، امام­ زمان علیه ­السلام پدر اوست. سرپرست اوست؛ به فکر اوست؛ برایش غصه می­ خورد[1]؛ نگرانش است؛ با شادی­اش شاد می ­شود؛ اگر مریض شود غصّه ­دار می­ شود؛ برایش دعا می کند و ... پدر اوست![2]

خداوند او را این گونه خلق کرده و به او این اختیارات را داده­ است. خداوند او را نماینده ­ی خودش در زمین قرار داده. همه چیز به دست اوست. از همه چیز خبر دارد و به آن­ ها توجه می­ کند. اصلاً معنای سرپرست که خود در پرسش تان بیان کردید، یعنی همین: اوست که می چرخاند؛ او است که اداره می کند.

پس او حجت خداست، سرپرست تمام انسان­ هاست، نه یتیم­ ها، نه فقیرها، نه کودکان و جوانان، بلکه کلّ عالم. پدرِ ماست...
حال که مختصرا­ او را شناختیم، و یقین داریم او از پدری­اش کوتاهی نمی ­کند، بلکه بهترین پدرهاست، سوالی پیش می­ آید:
من فرزند او می­ خواهم باشم و هستم؛ یا نه؟

چطور است ما زمانی که کودک بودیم، یک­ بار هم فکرمان به اینجا نمی ­رسید که: «نکند فردا ناهار نداشته باشیم؟!». واقعاً آیا برای یک لحظه نگران غذای فردایمان بودیم یا با خیال راحت بدون اینکه فکرِ این چیزها به ذهن مان خطور کند، سرگرم بازی هایمان بودیم؟ چراکه ایمان داشتیم، مطمئن بودیم، یقین داشتیم که پدرمان حواسش به همه چیز هست و او زندگی را می­ چرخاند...

امروز چه شده که یادمان می­ رود مهربان ترین پدر به فکر ماست، حواسش هست و زندگی را می­ چرخاند؟ ...

این فرزندی است: خیال نداشته باشی؛ نگرانی به دل راه ندهی؛ و ایمان داشته باشی که پدر هست. و البتّه کارهایت را با ایمان، به او بسپاری و فقط بخواهی خواسته­ های او را انجام دهی و خشنودش کنی. و وقتی شادمان است، خوشحال شوی؛ و زمانی­ که غصّه ­دار است، دلتنگ شوی.

اکنون ممکن است در دل صدایی بشنویم: ای کاش می­ شد او را دید تا درک کنیم چگونه سلطنت الهی می­ کند؛ چگونه برگی از درختی در گوشه ­ای از دنیا می­ افتد، او باخبر است و به اذن او انجام شده؛ چگونه رخصت می ­فرماید و باران باریدن می ­گیرد و ... .
راه چاره، ارتباط است.

اگر خاطرمان باشد، اوّلین روزِ ورودمان به کلاس اول دبستان، احتملاً هیچ ­کس را نمی ­شناختیم و بلکه گریان و غریب بودیم! امّا چه شد میان بعضی از ما رفاقت ­هایی شکل گرفت که تا سالیان پس از ازدواج هم ادامه داشت؟ پاسخ یک جمله است: ارتباط ما، میان مان محبّت و دوستی ایجاد کرد.

پس می­ توان با امام ­زمان علیه­ السلام هم ارتباط­ داشت[3]. هرچند در ظاهر او را نمی­ بینیم، امّا یقین ­داریم او صدای ما را می­ شنود و او ما را می­ بیند و او به ما گوش می­ دهد. صحبت با امام­ زمان علیه­ السلام تکلیف خاصی ندارد؛ مشکل نیست. بیش از هر چیز زبانی برای صحبت و قلبی آرزومند نیاز دارد. هر چیزی می­ توان به او گفت، در مورد کارهای روزانه، فکرهایی که در سَر می­ آید، کارهایی که باید بکنیم و ... .

امّا از یادمان نرود، بهترین کارِ ما، دعا برای گشایش کارِ اوست[4]. امام­ زمان علیه ­السلام از اینکه در غیبت­ اند، غصّه­ دارند. ما برای شادی ایشان و اجرای وعده­ ی خدا دعا کنیم ظهورشان نزدیک شود ...
 
به دور از اغراق، بی­ نهایت آرزومند و مشتاقیم تا در این باره باز با شما صحبت داشته باشیم. هر سوالی در این باره باز به خاطرتان رسید، هر درد و دلی داشتید، بیایید با هم درمیان بگذاریم تا ارتباط مان نیز رنگ امام عصر علیه السلام بگیرد. به امید ارتباط بیشتر!

پیوست مهم: غدیر، روز شادی حجت خداست؛ و محرم، ایام سوگواری اش ...
 
 
سپاس و درود بی­کران؛
گروه پرسش­ و ­پاسخ سایت خطابه ­ی غدیر


 

[1] «یَا رُمَیْلَةُ لَیْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ یَمْرَضُ‏ إِلَّا مَرِضْنَا بِمَرَضِهِ وَ لَا یَحْزَنُ إِلَّا حَزِنَّا بِحُزْنِهِ وَ لَا یَدْعُو إِلَّا أَمَّنَّا لِدُعَائِه‏...». (بحارالانوار، ج26، ص140). « امیرالمومنینعلیه­السلام به رمیله فرمودند: هر مومنی که مریض­شود، حتماً ما [ائمه] هم به مریضی­اش مریض می­شویم و محزون نمی­شود، مگر اینکه ما هم به ناراحتی­اش دلتنگ می­شویم و دعا نمی­کند، مگر اینکه ما آمین می­گوییم ...»
 
[2] امام رضا علیه ­السلام فرمودند: «الْإِمَامُ الْأَنِیسُ‏ الرَّفِیقُ‏ وَ الْوَالِدُ الشَّفِیقُ وَ الْأَخُ الشَّقِیق‏...». (اصول کافی، ج1، ص200). «امام مونس و رفیق است، پدر مهربان است و برادر از جان نزدیک تر است...» دراین مضمون روایات فراوانی داریم که امام هر زمان، پدر مهربان و بهترین دوست شیعیان است.
[3] امام باقرعلیه­السلام در باره آیه 20/آل عمران فرموده اند: «...رابِطُوا إِمَامَكُمُ‏ الْمُنْتَظَر». (الغیبه نعمانی، ص27). یعنی: با امام مورد انتظار خود [حجه­ بن­ الحسن المهدی علیه­السلام] ارتباط داشته باشید.
[4] «افْضَلُ أَعْمَالِ أُمَّتِی‏ انْتِظَارُ الْفَرَجِ‏ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل‏». (کمال الدین و تمام النعمه، ج2، ص644). پیامبر صلی­ الله­ علیه­ وآله فرمودند: بهترین کار امت من، انتظار فرج از خداوند عزوجل است.