به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز





اولین جمله خطابه ی غدیر " الحمدلله الذی علی فی توحده ودنا فی تفرده " تمامی ستایش ها و شكرها و حمدها مخصوص الله است ، الله كسی است كه " علی فی توحده" بلند مرتبه است در عین حالی كه واحد است و یكی است و‍" دنا فی تفرده" یعنی درعین حالی كه فردیت دارد به همه موجودات نزدیك است الحمد" ال " اش  ، ال استغراق است یعنی پر می كند همه ستایشها را ، الحمد یعنی كل الحمد ، حمد هم به معنی ستایش است برای خوبیهای آن فرد محمود، اعم از اینكه اثر خوبیهاش به ما برسد یا نرسد ، اینكه خدا وجودش بینهایت است این خوبی ذاتی خداست، علم بینهایت خوبی ذاتی خداست ولی رازقیتش خوبی است كه به ما میرسد ، الله بزرگترین اسم خداست ،اسم لفظیش ، الله كه از ال اله یا ال وله تركیب شده اگر از اله باشه " اله" به معنی كسی كه همه به او پناه می برند " وله" یعنی كسی كه دیگران درباره اش شیدا و متحیر هستند . الحمدلله ، الله را ائمه علیهم السلام گفته اند معبود مستور از حواس غیر قابل تعقل ، علی فی توحده یعنی خدا با اینكه وحدانیت دارد یكی است ، اما یكی كه در یك گوشه مانده باشد و از سایر موجودات دور باشد نیست بلكه "علی " یعنی علو و بلند مرتبه ئی دارد و مسلط است ، با اینكه فردیت دارد ، تفرد دارد ، یعنی لباس فردیت به قامت تن او هست ، در عین حال " دنا" ،" دنا" ازلغت "دنو" به معنای بسیار نزدیك است، یعنی خداوند متعال یكی بودنش ، تفردش ، مانند این استكان نیست كه در این گوشه هست ، تفرد دارد ولی دیگر به من نزدیك نیست به شما نزدیك است، به شما نزدیك است به اون یكی نزدیك نیست خداوند متعال در عین حالیكه تفرد دارد و فردیت دارد اما "دنا " به تمام موجودات به نحو مساوی نزدیك است و نزدیكی دارد و احاطه دارد، این
" علی فی توحده ودنا فی تفرده " نشان گر احاطه وجودی خداست غیر از احاطه علمی.