به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز
 


جمله ی دوم "وجل فی سلطانه و عظم فی اركانه" خداوند متعال جلالت دارد در سلطنت خود، در عین حالی كه خدا سلطنت دارد و سلطان است و قدرتش شامل و محیط است و احاطه در همه عالم دارد اما مقامش جلالت دارد، اجل از این است كه ما بتوانیم تشبیه كنیم این سلطنت خدا را به موجودات دیگر،" وجل فی سلطانه" یعنی این كه خداوند متعال سلطنتش عظیم است، اما این عظمت در سلطنتش قابل تصور و تعقل برای ما نیست بلكه جلالت دارد یعنی از تصور ما به دور است، از تعقل ما به دور است، از این كه ما بتوانیم به آن احاطه پیدا كنیم به دوراست، خداوند متعال دو جور صفات دارد، صفات جلال و صفات جمال، صفات جمال صفات ثبوتیه است و صفات جلال صفات صلبیه است، "وجل فی سلطانه " یعنی در عین حالیكه خدا به همه  موجودات سلطنت و قدرت و احاطه دارد اما در عین حال جلالت هم دارد، "جل جلاله" یعنی عظمت خدا كه بزرگ است ، بزرگی است كه برای ما قابل احاطه نیست.


" و عظم فی اركانه " یعنی خداوند متعال در اركان آفرینشش وقتی نگاه كنیم  عظیم است، عظیم است یعنی چه؟ یعنی آیات را وقتی نگاه می كنیم ، بزرگی خدا را می بینیم، "ان فی خلق السماوات و الارض " و آسمان و زمین و ستارگان و خلقت و اینها چطور ؟
"لایات لاولی الالباب" این ها آیات عظمت خدا هستند یعنی خدا در اركان آفرینش خودش عظمتش نشان داده می شود، لذا یكی از بهترین راه های خداشناسی، این است كه ما خدا را از طریق آیات بشناسیم
" من عرف نفسه فقد عرف ربه " كسانی كه خودشان را بشناسند حتما پروردگارشان راهم خواهند شناخت، شناختن خود اول به عنوان آیات و شناختن پروردگار دوم به عنوان صاحب آیه، "وعظم فی اركانه" یعنی اركان را كه نگاه كنیم  و تدبر كنیم عظمت خدا را در می یابیم واین عظمت خدا آیینه اش عظمت موجودات است هر چه به موجودات توجه بیشتری بكنیم عظمت خدا را بیشتر می یابیم.