به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

در ضمن مجلس یازدهم مبحث جامع فدک 


ادامه‌ی روایت مفضل‌بن‌عُمر از مجلس قبل

فَبَعَثَتْ إِلَى عَلِيٍّ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ أُمِّ أَيْمَنَ وَ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ وَ كَانَتْ تَحْتَ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي قُحَافَةَ[1]
پس حضرت فرستاد دنبال علی عَلَيْهِ‌السَّلَامُ و حسنین علیهماالسلام و ام ایمن و اسماءبنت عُمیس که او همسر ابوبکر بود
فَأَقْبَلُوا إِلَى أَبِي بَكْرٍ وَ شَهِدُوا لَهَا بِجَمِيعِ مَا قَالَتْ وَ ادَّعَتْهُ
پس آن‌ها آمدند به پیش ابوبکر و شهادت دادند به آن‌چه حضرت زهرا عَلَيْهِاالسَّلَامُ فرموده و ادعا کرده بودند
فَقَالَ: أَمَّا عَلِيٌّ فَزَوْجُهَا
پس ابوبکر گفت: اما علی _عَلَيْهِ‌السَّلَامُ_ پس همسر او است.
یعنی هم عصمت امیرالمؤمنین عَلَيْهِ‌السَّلَامُ و هم راست‌گویی ظاهری ایشان را زیر سوال برد.
وَ أَمَّا الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ ابْنَاهَا، وَ أَمَّا أُمُّ أَيْمَنَ فَمَوْلَاتُهَا
و اما حسن و حسین _علیهما‌السلام_ پسرانش هستند و اما ام ایمن هم آزاد شده‌ی او است
وَ أَمَّا أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ فَقَدْ كَانَتْ تَحْتَ جَعْفَرِ ابْنِ أَبِي طَالِبٍ فَهِيَ تَشْهَدُ لِبَنِي هَاشِمٍ، وَ قَدْ كَانَتْ تَخْدُمُ فَاطِمَةَ، وَ كُلُّ هَؤُلَاءِ يَجُرُّونَ إِلَى أَنْفُسِهِمْ!
و اما اسماء بنت عُمیس هم قبلاً همسر جعفر‌ بن ابی‌طالب بوده است. پس او شهادت می‌دهد به نفع بنی‌هاشم و مدتی نیز خادمه‌ی فاطمه _عَلَيْهِاالسَّلَامُ_ بوده است و تمام این‌ها فدک را می‌کشند برای خودشان و به نفع خودشان!
فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ‌السَّلَامُ: أَمَّا فَاطِمَةُ فَبَضْعَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ وَ مَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ، وَ مَنْ كَذَّبَهَا فَقَدْ كَذَّبَ رَسُولَ اللَّهِ
پس علی عَلَيْهِ‌السَّلَامُ فرمود: اما فاطمه _عَلَيْهِاالسَّلَامُ_ پس او پاره‌ی تن رسول خدا صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ است و هر کس او را اذیت کند، پیغمبر صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ را اذیت کرده است و هر کس او را تکذیب کند، پیغمبر اکرم صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ را تکذیب کرده است.
وَ أَمَّا الْحَسَن‏ وَ الْحُسَيْنُ فَابْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ وَ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْ كَذَّبَهُمَا فَقَدْ كَذَّبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ إِذْ كَانَ أَهْلُ الْجَنَّةِ صَادِقِينَ
و اما حسن و حسین _علیهما‌السلام_ پس پسران رسول خدا صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ هستند و سرور جوانان اهل بهشت، هر کس آن‌ها را تکذیب نماید، رسول خدا صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ را تکذیب کرده است، چون اهل بهشت مُسَلَّم، صادق هستند
وَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ: أَنْتَ مِنِّي وَ أَنَا مِنْكَ، وَ أَنْتَ أَخِي فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ
و اما من، پس به تحقیق پیغمبر صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ به من فرموده است: تو از من هستی و من از تو هستم، و تو برادر من در دنیا و آخرت هستی
وَ الرَّادُّ عَلَيْكَ هُوَ الرَّادُّ عَلَيَّ، وَ مَنْ أَطَاعَكَ فَقَدْ أَطَاعَنِي، وَ مَنْ عَصَاكَ فَقَدْ عَصَانِي
و رَد کننده‌ی تو، من را رَد کرده است و هر کس از تو اطاعت کند، از من اطاعت کرده است و هر کسی تو را نافرمانی کند، من را نافرمانی کرده است.
وَ أَمَّا أُمُّ أَيْمَنَ فَقَدْ شَهِدَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ بِالْجَنَّةِ
و اما اُم ایمن، پس رسول خدا صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ شهادت داده است که او زنی بهشتی است
وَ دَعَا لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ وَ ذُرِّيَّتِهَا
و پیغمبر صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ برای اسماء بنت عمیس و فرزندانش دعا کرده است
قَالَ عُمَرُ: أَنْتُمْ كَمَا وَصَفْتُمْ أَنْفُسَكُمْ، وَ لَكِنْ شَهَادَةُ الْجَارِّ إِلَى نَفْسِهِ لَا تُقْبَلُ
عُمر گفت: شما تمام این فضیلت‌ها را دارید اما شهادت همسایه‌ برای خودش قبول نیست
فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ‌السَّلَامُ: إِذَا كُنَّا كَمَا نَحْنُ كَمَا تَعْرِفُونَ وَ لا تُنْكِرُونَ
پس علی عَلَيْهِ‌السَّلَامُ فرمود: اگر ما همان هستیم که شما می‌شناسید و منکر هم نیستید
وَ شَهَادَتُنَا لِأَنْفُسِنَا لَا تُقْبَلُ، وَ شَهَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ لَا تُقْبَلُ، فَ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
و شهادت ما بر خودمان قبول نیست و شهادت رسول خدا صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ هم قبول نیست،‌ پس {إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ}[2]
إِذَا ادَّعَيْنَا لِأَنْفُسِنَا تَسْأَلُنَا الْبَيِّنَةَ؟!
هنگامی که ما برای خودمان چیزی را ادعا کردیم،‌ شما از ما بیّنه می‌خواهید؟!
فَمَا مِنْ مُعِينٍ يُعِينُ
چه کسی می‌تواند ما را کمک نماید
وَ قَدْ وَثَبْتُمْ عَلَى سُلْطَانِ اللَّهِ وَ سُلْطَانِ رَسُولِهِ
و شما حمله کردید و حقیقت سلطان خدا و سلطان پیغمبر صَلَّى‌اللَّهُ‌عَلَيْهِ‌وَآلِهِ را پوشاندید و ما را تحت فشار قرار دادید
فَأَخْرَجْتُمُوهُ مِنْ بَيْتِهِ إِلَى بَيْتِ غَيْرِهِ مِنْ غَيْرِ بَيِّنَةٍ وَ لَا حُجَّةٍ
پس او را بیرون بردید از خانه‌اش به خانه‌ای دیگر بدون دلیل و حجّت
{وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ[3]}
و كسانى كه ستم كرده‏اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشت‌گاه برخواهند گشت
ثُمَّ قَالَ لِفَاطِمَةَ: انْصَرِفِي حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنا وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ
سپس امیرالمؤمنین عَلَيْهِ‌السَّلَامُ به حضرت زهرا عَلَيْهِاالسَّلَامُ فرمود: این‌جا را ترک کنید تا خدا بین ما و آن‌ها حُکم نماید که خداوند بهترین حُکم‌ کنندگان است
قَالَ الْمُفَضَّلُ: قَالَ مَوْلَايَ جَعْفَرٌ عَلَيْهِ‌السَّلَامُ: كُلُّ ظُلَامَةٍ حَدَثَتْ فِي الْإِسْلَامِ أَوْ تَحْدُثُ
بعد مفضل‌بن‌عُمر می‌گوید: مولای من امام صادق عَلَيْهِ‌السَّلَامُ فرمودند: تمام ظلم‌‌هایی که در اسلام حادث شده یا می‌شود
وَ كُلُّ دَمٍ مَسْفُوكٍ حَرَامٍ، وَ مُنْكَرٍ مَشْهُورٍ، وَ أَمْرٍ غَيْرِ مَحْمُودٍ
و تمام خون‌هایی که به حرام ریخته شده است و هر کار منکری که انجام شده و هر أمر غیر پسندیده
فَوِزْرُهُ فِي أَعْنَاقِهِمَا
پس وِزر _سنگینی_ آن‌ها بر گردن آن دو نفر
وَ أَعْنَاقِ مَنْ شَايَعَهُمَا أَوْ تَابَعَهُمَا وَ رَضِيَ بِوِلَايَتِهِمَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
و بر گردن کسانی که پیرو آن‌ها هستند و از آنان تبعیّت می‌کنند و به ولایت آن‌ها راضی شده‌اند تا روز قیامت.
 
وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ


 
[1] بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏29، ص: 195 و عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآيات و الأخبار و الأقوال (مستدرك سيدة النساء إلى الإمام الجواد، ج‏11-قسم-2-فاطمةس، ص: 633
[2] یعنی باید فاتحه‌ی اسلام را خواند.
[3] الشعراء (26) آیه 227