به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

 

پيش‏گيرى از قوانين بعدى اسلام

نكته‏‌ى بسيار حساسى كه غاصبين اظهار نمى‌كردند ولى به عنوان يك مسئله‏‌ى مهم در دل داشتند اين بود كه هنوز بسيارى از قوانين اسلام تبيين نشده بود و مقامى متصل به وحى لازم بود تا آن‌ها را بيان كند.
پيدا بود كه امثال ابوبكر و عمر نه قادر بر چنين كارى هستند و نه مردم آنان را بدين عنوان مى‏‌پذيرند. چشم‌ها همه به اهل‏‌البيت عليهم‏‌السلام دوخته شده بود كه بقيه‏‌ى احكام الهى را چگونه بيان مى‏‌كنند، و غاصبين در صدد انحلال اين مسئله بودند.
آن‌ها خوب مى‌دانستند كه اگر امروز بيانات اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليهماالسلام را درباره‏‌ى فدك بپذيرند فردا هم بايد منتظر بيان احكام ديگرى از اسلام باشند. اين هم باعث توجه مردم به خانه‏‌ى وحى بود و هم مانع بدعت‌ها.
لذا با كمال صراحت، پس از شنيدن آن همه استدلال‌هاى قرآنى و استناد به قوانين وضع شده از سوى پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله كه هم اميرالمؤمنين عليه‌‏السلام و هم فاطمه عليهاالسلام بيان كردند، رسماً آن را زير پا گذاردند تا نوبت فرداهايى نرسد كه بايد به سخنان ايشان گوش فرا دهند!