به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


پيشگوئى خداوند و پيامبر صلی الله علیه و آله از غصب فدك

اهميت و عظمت ماجراى غصب فدك را از آنجا مى ‏توان فهميد كه در پيشگوئى‏ هاى غيبى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله بدست ما رسيده درباره‏ ى آن خبر داده شده است. در اينجا به سه مورد اشاره ميشود:
1. از اخبارى كه خداوند در شب معراج به پيامبر صلى الله عليه و آله خبر داد اين بود: دختر تو مورد ظلم قرار مى ‏گيرد و از حق خود محروم ميشود و همان حقى كه تو براى او قرار مى‏ دهى غاصبانه از او مى‏ گيرند... و او هيچ مدافعى براى خويش پيدا نمى‏ كند«. (1).
2. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «من هر گاه فاطمه را مى ‏بينم بياد مى ‏آورم آنچه بعد از من با او رفتار خواهند كرد. گويا او را مى‏ بينم كه خوارى وارد
خانه ‏اش گشته و حرمت او شكسته شده و حق او غصب شده و ارث او را نمى ‏دهند ... او در آن هنگام مى‏ گويد: »پروردگارا من از زندگى سيرم و از اينان خسته شدم. مرا به پدرم ملحق فرما«. خداوند او را به من ملحق مى‏ نمايد، و او اول كسى از اهل بيتم خواهد بود كه به من ملحق ميشود. فاطمه نزد من مى‏ آيد در حالي كه محزون و مصيبت كشيده و غمگين است. حقش غصب شده و خود شهيد شده است. در آن هنگام من خواهم گفت: «خدايا هر كس بر او ظلم كرده لعنت كن، و هر كس حق او را غصب كرده عذاب فرما، و هر كس ذلت بر او وارد كرده ذليل كن، و هر كس به پهلوى او زده تا فرزند خود را سقط نموده در آتش دائمى قرار ده». ملائكه هم آمين مى‏ گويند«. (1).
3. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «ملعون است كسى كه بعد از من به دخترم فاطمه عليهاالسلام ظلم كند و حق او را غصب نمايد و او را به شهادت برساند... اى فاطمه اگر همه ‏ى پيامبران مبعوث خداوند و همه‏ ى ملائكه‏ ى مقرب الهى درباره‏ ى مبغض تو و غاصب حق تو شفاعت كنند، هرگز خداوند آنان را از آتش بيرون نمى ‏آورد». (2).
4. هنگامى كه رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد آن حضرت گريه كرد بطورى كه اشك محاسن حضرت را تر كرد. پرسيدند: يا رسول اللَّه، براى چه گريه مى‏ كنيد؟ فرمود: «براى فرزندانم و آنچه اشرار امتم با آنان رفتار مى‏ كنند. گويا فاطمه را مى ‏بينم كه بعد از من به او ظلم شده و او صدا مى‏ زند: »اى پدر، بفريادم برس«، ولى احدى از امتم به او كمك نمى‏ كند». (3).
5. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «دخترم، تمام بدبختى بر كسى كه به تو ظلم كند، و خوشبختى عظيم بر كسى كه تو را يارى كند». (4).