به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز



فدك، ملك شخصى پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله


يهوديان فدك از پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله درخواست كردند خودشان را آزاد كند و اموال را به تناسب نصف با آنان مصالحه كند.
حضرت اين پيشنهاد را قبول كرد و اميرالمؤمنين عليه‌‏السلام را فرستاد و با ضمانت حفظ خون‌شان با آنان مصالحه كرد و قرار بر اين شد كه «هر كس از اهل فدك مسلمان شود خمس اموال او را بگيرند و هر كس بر دين خود باقى بماند همه‏‌ى اموالش را بگيرند».
اين قرارداد بين پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله و يهود فدك به امضاء درآمد و به دست آنان داده شد تا بعنوان هميشه‏‌ى تاريخ بدان عمل شود.
اين درباره‏‌ى جان و اموال شخصى آنان بود، و سرزمين فدك بعنوان ملك شخصى پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله درآمد و قرار شد ساليانه يك‌صد و بيست هزار دينار (سكه‏‌ى) طلا بعنوان درآمد فدك ارسال نمايند. ملك شخصى پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله شدن فدك بر اساس حكم صريح قرآن است، زيرا اين سرزمين بدون لشكركشى مسلمانان و بدون كوچك‌ترين دخالت آنان فتح شد. خداوند در قرآن مى‏‌فرمايد:
«ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ اَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى الْقُرْبى... فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ، وَلكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى مَنْ يَشاءُ...»
طبق اين آيه‏‌ى صريح قرآن سرزمين‌هايى كه بدون لشكركشى مسلمانان فتح شود، حتى اگر اهل آن‌جا خودشان بعنوان تسليم نزد پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله بيايند، اين مناطق و غنائم و اسراى آن ملك خاص حضرت است، و مسلمانان هيچ حقى در آن نخواهند داشت و حضرت بعنوان اموال شخصى خود هر تصميمى بخواهد مى‌‏تواند درباره‏‌ى آن‌ها بگيرد. لذا سرزمين فدك بصورت يك‌پارچه از آن پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله شد كه مى‏‌بايست مردم فدك در آن كار مى‏‌كردند و درآمد آن را به حضرت تسليم مى‏‌نمودند و فقط اجرت دريافت مى‏‌كردند.



اعطاى فدك به حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها به دستور خداوند، عنوان مقاله‌ی بعدی می‌باشد.