به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


فدك، سند دائمى شيعه


در طول تاريخ، فدك بعنوان شاهدى محكم در دست شيعيان حضرت زهرا عليهاالسلام بوده و هست، كه با پيمودن قرن‌ها خود را به مسجد پيامبر صلى‌الله‌عليه‌وآله مى‌‏رسانند و نداى جان‌سوز و آهِ دلِ شكسته‏‌ى يادگار وحى را پاسخ مثبت مى‌‏دهند. فاطمه عليهاالسلام اين مدرك قوى را به دست دوستان خود سپرده، تا در هر كجا و هر زمان نشان دهند كه نسبت به مقام عصمت كبرى بى‏‌تفاوت نيستند.
«فدك» مجموعه وقايعى را تداعى مى‌‏كند كه طى آن اين سرزمين به فاطمه عليهاالسلام بخشيده شد، و سپس از آن حضرت به اجبار گرفته شد و در نتيجه حضرت براى دفاع از حق خود مراحلى را طى كردند.
نخستين سؤالى كه مسئله‌‏ى «فدك» در ذهن‌ها ايجاد مى‌‏كند آن است كه چرا «غصب فدك» در ميان غصب‌هايى كه از حقوق اهل‏‌بيت عليهم ‏السلام شده شاخص است و اهميت آن در كدام نقطه نهفته است؟ چرا اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليهماالسلام اين اندازه بر سر آن پافشارى كردند؟ چرا ائمه‏ ى معصومين عليهم‏ السلام در فرصت‌هاى مناسب آن را نزد مردم مطرح مى‌‏كردند و نام آن را زنده نگاه مى‌‏داشتند؟
براى بدست آوردن علت يا علل اصلى مسئله، مطالعه‌‏ى كامل و تحليل همه جانبه‏‌ى تاريخ فدك از ابتداى فتح آن سرزمين تا پايان اقدامات غاصبين و نيز اقدامات اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليهماالسلام در مقابل آنان، بهترين راه‌گشا است و عمق فاجعه و ريشه‌‏هاى اصلى آن را روشن مى‌‏كند.



مخاطبان خطابه‌ی حضرت زهرا سلام‌اللّه‌علیها عنوان مقاله‌ی بعدی می‌باشد.