به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


روز غدیر را چگونه شب کنیم؟

معمولا فردای غدیر یا شاید همان عصر غدیر، سری می زدم به مفاتیح و متوجه می شدم که اعمالی بوده که من می توانستم انجام بدهم. حسرتی می خوردم و اکتفا می کردم. گفتم چه خوب است که این بار، پیش از غدیر خودم را آماده کنم. بعضی از این کارها را جدا کردم تا در مورد آنها گفت و گویی بکنیم و اگر شد، انجام شان دهیم.

یکمین: روزه
خیلی عجیب است اگر روزه یک روز کفاره ی گناهان هفتاد سال باشد؟! یا معادل روزه ی تمام عمر؟ یا مشابه صد حج و عمره؟ وقتی خدا دلش می خواهد به بندگانش بی حساب عطا کند!

دومین: زیارت صاحب این روز، پدر سادات، حیدر کرار، امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام
لینک به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام!

سومین: دعای ندبه
عیدهامان مولا، بی تو رنگ آه و زاری گرفته... ای فرزند ماه های تابان، ای نواده ی چراغهای پر فروغ، ای از نسل شهابهای درخشنده...

چهارمین: تبریک به دوستان! و حتی می توان از این جمله استفاده نمود:
الحمد لله الذی جعلنا من المتسکین بولایة امیرالمؤمنین و الائمه علیهم السلام

پنجمین: پوشیدن لباس نیکو و عطر زدن. شادی و شادمانی. خوشحال نمودن دوستداران امیرالمؤمنین و برآوردن خواسته هایشان. هدیه دادن به نزدیکان و به دیدار دوستان رفتن و ...

و در نهایت شکر خدا
شکر خداوند که به ما نعمت را تمام کرد. دین را کامل نمود بواسطه ی چنین روزی بگذار خودمونی بگم:
خیلی ها رو همین زمین هستن، شاید خیلی از دور و وری هامون که وقتی نام امیرالمؤمنین علیه السلام میاد، جونشون حال نمیاد. ایوون نجف براشون صفایی نداره. معنی پدر رو نفهمیدن. عشق حسین علیه السلام رو تو دلشون نچشیدن!
 باور کن خیلی باید خدا رو شکر کرد که سایه این پدر رو بالا سرمون حس می کنیم. که وقتی دلمون می گیره، کارمون گیر می کنه، رو
می کنیم به پدر و می گیم پدر، من پسرتم. بد کردم و دلت رو خون کردم، اما هر چی هستم پسرتم. به خودم رهام نکن

یا علی مدد