به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز

7- اگر داستان غدير اين اندازه در ميان شيعه و سني مشهور است پس به چه دليل سنّيان ولايت و امامت اميرالمؤمنين علي عليه السلام  را نمي پذيرند؟

 
برای شنیدن پاسخ روی پلیر کلیک نمایید.
 
ما نيز از حق جويان اهل تسنن اين پرسش را داريم که با وجود اين همه براهين بر امامت امير المؤمنين علي عليه السلام چگونه است که آنان در برابر اين حق تسليم نمي شوند؟ چرا با خود حديث نفس نمي کنند که راه حق را طي کرده و بر فرمان خداوند گردن گذارند؟
اين چنين پرسشي در مراحل پيش از امامت نيز جاري است که به چه علت غير مسلمانان با وجود اين همه دلايل حقانيت اسلام آن را نپذيرفتند؟ و نيز چطور است که منکران خدا با وجود روشن ترين براهين وجود آفريدگار جهان هستي او را منکر شده اند؟
پاسخ اين گونه پرسش ها اين است که: بشر مي تواند دچار خود خواهي، تعصب و کور دلي شده از ديدن حقايق سر باز زند و به تقليد از گذشتگان پرداخته در راه هواي نفس گام بر دارد، البته پذيرفتن حق هم چندان ساده نيست، و التزام به لوازم حق و مقيد بودن به آن در عمل بسي دشوارتر مي نمايد، مخصوصاً اگر لازمه ي پذيرش حق دست برداشتن از بسياري از تعلقات باشد.
به خاطر شهرت خطابه ی غدير و به ويژه جمله «من کنت مولاه...» آنان که نتوانسته اند اصل حديث را انکار کنند در صدد تأويل و برگرداندن الفاظ از معاني خود بر آمده مقصود ومعني را دگرگون کرده اند مثلاً کلمه ي «مولي» را که در اين خطابه - به دليل قرائن قطعي- به معناي سرپرست و اولي به تصرف است به دوست و محبّ و... معني کرده اند.





منابع

برگرفته از مقدمه کتاب سروش آفتاب