خطابه غدیر

 سخنرانى تاريخى پيامبر(ص) در غدير -  كه حدود يك ساعت طول كشيد - در يازده بخش قابل فصل بندي است:
 
1)حضرت در اولين بخش سخن به حمد و ثناى الهى پرداختند و صفات قدرت و رحمت حق تعالى را ذكر فرمودند، و بعد از آن به بندگى خود در مقابل ذات الهى شهادت دادند.
 
2) در بخش دوم، سخن را متوجه مطلب اصلى نمودند و تصريح كردند كه بايد فرمان مهمى درباره على بن ابى‏طالب(ع) ابلاغ كنم، و اگر اين پيام را نرسانم رسالت الهى را نرسانده‏ام و ترس از عذاب او دارم.


3) در سومين بخش امامت دوازده امام(ع) بعد از خود تا آخرين روز دنيا را اعلام فرمودند تا همه طمع‏ها يك باره قطع شود. از نكات مهم در سخنرانى حضرت، اشاره به عموميت ولايت آنان بر همه انسان‏ها، در طول زمان‏ها و در همه مكان‏ها و نفوذ كلماتشان در جميع امور بود، و نيابت تام ائمه(ع) را از خداورسول در همه امورو حلال وحرام اعلام فرمودند.
 
4) در  بخش چهارم  خطبه، پيامبر(ص)  با بلند كردن و معرفى اميرالمؤمنين (ع)فرمودند: مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ، اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ«. سپس كمال دين و تمام نعمت را با ولايت ائمه اطهار(ع)  اعلام فرمودند، و بعد از آن خدا و ملائكه و مردم را بر ابلاغ اين رسالت شاهد گرفتند.
 
5) در  بخش پنجم  حضرت صريحاً فرمودند: »هر كس از ولايت ائمه  سر باز زند اعمال نيكش حبط مى‏شود و در جهنم خواهد بود«. بعد از آن شمه‏اى از فضايل اميرالمؤمنين(ع) را متذكر شدند.
 
6)مرحله ششم از سخنان پيامبر(ص) غضب الهى بر دشمنان اهل‏بيت(ع) را نمودار كرد. حضرت با تلاوت آيات عذاب و لعن از قرآن فرمودند: منظور از اين آيات عده‏اى از اصحاب من هستند كه‏مأمور به چشم پوشى از آنان هستم. سپس با اشاره به امامانِ گمراهى كه مردم را به جهنم مى‏كشانند فرمودند: »من از همه آنان بيزارم«. همچنين با اشاره رمزى به »اصحاب صحيفه ملعونه تصريح كردند كه بعد از من مقام امامت را غصب مى‏كنند و غاصبين را لعنت كردند.
 
 7)در بخش هفتم حضرت تكيه سخن را بر اثراتِ ولايت و محبت اهل‏بيت(ع) قرار دادند و فرمودند: اصحاب صراط مستقيم در سوره حمد شيعيان اهل‏بيت(ع) هستند.


 سپس آياتى از قرآن درباره اهل بهشت تلاوت فرمودند و آنها را به شيعيان و پيروان آل محمد(ص) تفسير نمودند. آياتى هم درباره اهل جهنم تلاوت كردند و آنها را به دشمنان آل‏محمد(ص) معنى نمودند.
 8) در بخش هشتم مطالبى اساسى درباره حضرت بقية اللَّه الاعظم حجة بن الحسن المهدى ارواحنا فداه فرمودند، و به اوصاف و شئون خاص حضرتش اشاره كردند؛ و آينده‏اى پر از عدل و داد به دست امام زمان عجل اللَّه فرجه را به جهانيان مژده دادند.
 9) در بخش نهم فرمودند: پس از اتمام خطابه، شما را به بيعت با خودم و سپس بيعت با على بن ابى‏طالب(ع) دعوت مى‏كنم. اين بيعت به امر خداوند تعالى است و پشتوانه اين بيعت آن است كه من با خداوند بيعت كرده‏ام.
 
10) در دهمين بخش حضرت درباره احكام الهى سخن گفتند كه مقصود بيانِ چند پايه مهم عقيدتى بود: از جمله اينكه چون بيان همه حلال‏ها و حرام‏ها توسط من امكان ندارد، با بيعتى كه از شما درباره ائمه(ع) مى‏گيرم حلال و حرام را تا روز قيامت بيان كرده‏ام، زيرا علم و عمل آنان حجت است. ديگر اينكه بالاترين امر به معروف و نهى از منكر، تبليغ پيام غدير درباره امامان و امر به اطاعت از ايشان و نهى از مخالفتشان است.
 
 در آخرين مرحله خطابه، بيعتِ لسانى انجام شد و حضرت بيعت با زبان‏ها را مطرح كردند و مطلبى را كه بايد مردم به آن اقرار مى‏كردند تعيين فرمودند، كه خلاصه آن اطاعت از دوازده امام و عهد و پيمان بر عدم تغيير و تبديل و بر رساندن پيام غدير به نسل‏هاى آينده و غايبان از غدير بود.
 
 كلمات نهايى پيامبر دعا براى اقراركنندگان به سخنان حضرت و نفرين بر منكرين اوامرشان بود، و با حمد خداوند خطابه حضرت پايان يافت.
برگشت