به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


متن سوال:

بسم رب المهدی علیه السلام
سلام علیکم
بنده سوالی از محضر شما بزرگواران داشتم:
آیا خواندن خطابه ی غدیر به نیت شفا یا گرفتن حاجت صحیح است؟ آیا دلیلی وجود دارد که بر مبنای آن بفهمیم که مجاز به خواندن خطابه به نیت شفا هستیم یا خیر، آیا نصی از جانب معصوم در این باره یا موارد مشابه وجود دارد؟ آیا در سیره معصومین یا اصحاب نزدیک ایشان چنین امری مشاهده شده است؟ تحت چه شرایطی نذر خطابه و یا خواندن آن به نیت شفا و گرفتن حاجت، اختراع یا بدعت به حساب نمی‌آید؟ منتظر پاسخ شما هستم و از توجهتان سپاسگزارم ،التماس دعای فراوان
یا امیرالمؤمنین علی علیه السلام


متن پاسخ:

عرض سلام خدمت شما
از سؤال بسیار پراهمّیت و دقیق شما سپاسگزاریم. در مقام توضیح در مورد این سؤال می‌توان به مطالب زیر اشاره کرد.
فعلی که انجام آن را نذر می‌کنیم، باید خود ارزش و قدر معنوی داشته باشد. به این معنی که شایسته نیست برای گرفتن حاجتی، نذر عملی قبیح یا حتی بیهوده انجام دهیم. مثلاً نذر كنیم اگر حاجت مان بر آورده شد، یك مظلوم را کتک بزنیم، یا این‌که مدتی پیاده روی کنیم،چنین نذری صحیح نیست.
اما نکاتی پیرامون خطبه ی غدیر:
این خطبه محکم ترین سند بر ولایت امیرالمؤمنین و فرزندان معصوم ایشان علیهم السلام است.
دقت در مفاهیم این خطبه بصورت فردی، باعث محکم تر شدن اعتقاد ما در امامت و ولایت این بزرگواران می‌شود.
نشر و فرهنگ سازی خطبه، منجر به کاهش غربت امیرالمؤمنین علیه السلام در بین مردم می‌گردد.
این کار، در حقیقت امتثال امر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است که فرمودند: فَلْيُبَلِّغِ‏ الْحَاضِرُ الْغَائِبَ وَ الْوَالِدُ الْوَلَدَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
با توجه به روایاتی که با موضوع ذکر علی عبادة داریم، و این‌که خطابه ی غدیر در حدود دویست فضیلت از ایشان را بیان کرده، خواندن آن عبادت محسوب می‌شود. بنابراین دلایل، نذر خطابه و نشر آن، از نظر فقهی نذر «راجح» محسوب می‌شود. این تعبیر به تأیید مراجع بزرگ تقلید هم رسیده است.
لذا با هدف کلی فرهنگ سازی خطبه ی غدیر و تعمق در مفاهیم آن، این نذر چه به صورت فردی و چه به صورت جمعی ارزشمند، و ان شاءالله، مأجور خواهد بود.

خدانگهدار